Yetimhane duvarlarını bir ben bilirim birde sardunyalar. Kokusunu dahi unutamadığım babamı hatırlatırlar bana. Griye boyanmış hayat, ısırmaktan paramparça olmuş dudaklar, ağlamaktan kurumuş göz pınarları, özlemekten solmuş yürek. Tercihi bizim elimizde olmayan hayat. Bazen gelir okşar yüzünü, bazen döner arkasını gider. Ve bize sadece seyretmek düşer. Bazende seyredilmek. NOT: kitabın konusu kurgudur. Kendi hayatıma ait (değil)