Sequel do opowiadania: Only Friends? Only Friends! które znajduje się na moim profilu :)

Samantha wyjeżdża wraz ze swoją koleżanką- Emily na wakacje do cioci do Mullingar. Tam jej życie ulega zmianie o 180 stopni. Zaczyna chodzić na imprezy. Zaczyna pić alkohol i palić papierosy oraz zaprzyjaźnia się z bad boyem, którego zna ze szkoły. Oboje zapewniają, że to tylko przyjaźń, ale sami w to nie wierzą. Co stanie się kiedy matka Samanthy zabierze ją wcześniej z Mullingar? Czy ich przyjaźń przetrwa? Dowiesz się czytając Only Friends? Only Friends!

Dalsza część losów Louisa i Alex. Jeśli nie czytałeś My Brother - My First True Love i My Little Tomlinson nie czytaj tego ;) Pełna wrażeń i emocji miłość przetrwała pomimo tak dużych problemów w życiu tej dwójki. Obecnie są małżonkami i mają trójkę wspaniałych dzieci. Ale jak wiadomo w życiu każdego małżeństwa pojawiają się większe i mniejsze kłótnie tak samo jak u Louisa i Alex. Czy ich miłość przetrwa? O tym dowiecie się czytając to opowiadanie :) Okładkę wykonała: Autentyczne_Zelazko

Historia dwójki różniących się osób, których połączy wielkie uczucie. On typowy Bad - Boy z wieloma tatuażami i piercingami Ona miła, nieśmiała dziewczyna z porządnego domu. Nie lubi oszustw, kłamstw i chamstwa. Co się stanie, gdy ta dwójka osób spotka się na swojej drodze? Czy pomimo ich tak różnych charakterów może pojawić się uczucie? O tym dowiesz się czytając to opowiadanie :) Okładkę wykonała: moondorx

Czy nienawiść może zamienić się w coś więcej? Jak gruba linia dzieli te dwa uczucia?

On: nieziemsko przystojny, bogaty, ale o paskudnym charakterze. Ona: miła, mądra, upokarzana przez elite. Czy ludzi pałających do siebie nienawiścią może połączyć uczucie? Ironia losu zostanie wydana już 20.09.23 nakładem Wydawnictwo NieZwykłe ❤️

Nienawidziłam kłamstw, a on mnie okłamał. Część druga Footballer! Zapraszam :)

Nienawidziłam piłki nożnej, ale pokochałam piłkarza. ©2015 by hazzasminex

Nowa szkoła. Nowe życie. Tylko szkoda, że ja nie chciałam zmieniać starego. Właśnie przeprowadziłam się z mamą do Irlandii, do Mullingar. Moja matka nawet nie chciała zrozumieć tego, że wychowałam się w Londynie, tam miałam przyjaciół i szkołę. No ale cóż przecież dla niej ważniejsza jest oczywiście praca. Ehh. Tak w ogóle to jestem Joan Brooks, ale wszyscy mówią na mnie Jo. Mam 17 lat i uwielbiam grać w piłkę nożną. W starej szkole byłam kapitanem dziewczęcej drużyny. Mam nadzieję, że w nowym liceum, będzie przynajmniej jakaś drużyna piłkarska...

.