Yağmurun altında başlayan bir hikâye... Ama bu, sıradan bir aşk değildi. Reddettiği adamın gözlerinde gördüğü şey, aşk değil; karanlıktı. Ve o karanlık, pes etmeyi bilmiyordu. Tüm kasabada insanları diri diri toprağa gömen Ammar Yasir'in tüm kasabaya duyurduğu bir şey daha vardı. Aşk'ı.. Kasabada fısıltılar dolaşıyordu: Toprağın altında kalanlar... ve geri dönemeyenler... Kaçmaya çalıştıkça ona yaklaştı. Korktukça... ona bağlandı. Çünkü bazı aşklar kurtuluş değil, yavaş yavaş içine çekildiğin bir uçurumdur. "Sana aşığım..." ""Tüm hakları saklıdır."

O bana yasaktı, ama ben ona değildim. O beni kaybetmeyi göze alamazdı ama ben alırdım. Ben karanlıktan korkardım ama onun karanlığında korkmuyordum. Belki onu bana saplantılı hale getiren aptal bir oktu. Ama benim onun kaba, sert, korumacı, kırıcı, karanlık hallerine saplantılı olmamın hiç bir nedeni yoktu. Ona aşık olmayı hiç düşünmemiştim. Ama ben ona aşık olmuştum. Ve bu bizim birbirimizde bulduğumuz tek ortak noktaydı. Yasak olan bana tatlı gelirdi. Ama bu yasağın bu kadar acı olacağını hiç düşünmemiştim. Tıpkı sıradan bir narın bana hayatım boyunca acıyı ve zevki tattıracağını bilmediğim gibi. -------- "Ben kendimi tanıyamıyordum. Ve en acısı seni tanıyordum her gün biraz daha. Sevilemeyecek bir adam olduğunu görüyordum her geçen gün." _____________ "Gitsin istedim. Benden kilometrelerce uzaklaşsın. Ama sonra yine bana gelsin istedim. Gittiği yer de geleceği yer de ben olayım istedim."