Unang TagpoPrologue Sa tagpong ito, makikita ang mga pangunahing tauhan na nakagapos ng pawang mga kadena. Malungkot ang kanilang mukha. Ang iba ay may galit. Ang lahat ay umiiyak at naluluha. Sa saliw ng tugtog, dahan-dahan silang lalakad patungo saharap ng bulwagan at tutungo sa kani-kanilang posisyon. Hihinto ang tugtugin kapag sila ay nasa posisyon na. Kapag ang mga pangunahing tauhan ay nasa posisyon na, pawing maghihilaan sila at pipiliting tanggalin ang kadenang nakakabit sa kanila ngunit hindi sila magtatagumpay. Ang ibang tauhan naman ay nakatayo lamang sa kani-kanilang itinakdang posisyon sa harap ng bulwagan at nakatitig sa kawalan.Magsisimula ang lahat sa pagtatapos ng musika.

Sa sobrang tahimik ng paligid, tanging ang paggalaw lang ng kamay ng orasan sa kwarto ang bumabasag sa katahimikan. Ito na rin ang gumigising kay Tonton sa umaga kasabay ng liwanag mula sa bintana na dumadapo sa mukha nito. Ako si Tonton, college student. As usual, hirap bumangon. Lalo kapag ang dahilan ng pagbangon mo ay ang pagpasok sa eskwela. (Habang nagbibihis) Hindi naman ako bobo, pero tanggap kong tamad lang talaga ako. Wala namang perpektong tao, lahat nagkakamali. Oh tulad ko, umagang umaga pa lang nagkakamali na. (hindi pantay ang pagbutones ng uniform). Sa hapagkainan: (Si Denden kumakain ng almusal) Ayan naman si Denden, napansin n’yo ba? Inuulit ulit lang ang palayaw namin. Ewan ko ba sa nanay ko, pinoy na pinoy daw kasi pakinggan. 9 years old at bunso namin ang batang ‘yan. Napakabait na bata n’yan,masunurin at masipag. ‘Wag na ‘wag mo lang gagalawin ang pinaghirapan n’yang ayusing buhok.