"Öylesine sevdim ki seni,öylesine sensin ki! Kuşlar gibi cıvıldar tattırdığın acılar"

Tolga hırkasını giyerken Aybüke gülümseyerek bakıyordu ona. Tolga da gülerek gelip banka, yanına oturdu. "Üşüdüm ben ya. Bu akşam biraz serin mi?" Aybüke gülümseyerek kafa salladı. "Sanırım, biraz." Tolga ellerini birleştirip hafifçe öne doğru eğildi. Gülümseyerek Aybüke'ye bakarken, Aybüke de gülümseyerek ellerini iki yandan banka dayadı. İkisi de hiçbir şey demeden birbirlerine baktılar. Tuhaf bir şey vardı. Bakışlarında, gülüşlerinde. Sezonun son sahnesini çekiyorlardı. Birazdan sahne bitecek ve birbirlerini üç ay boyunca görmeyeceklerdi. İkisi de buruktu bu yüzden ama nedeninin henüz ikisi de farkında değildi. İçlerinde yeni yeni yeşermeye başlayan filizlerden haberdar değillerdi henüz. Bu küçük tatlı halleri, yaz sonu tekrar bir araya geldiklerinde devam edecekti. Zamanla iyice büyüyecek ve ikisini de tamamen ele geçirecekti. Öyle ki, o saatten sonra artık ikisi de kendilerini birbirlerinden ayrı düşünemeyeceklerdi. İki partnerken önce iki arkadaş, sonra iki dost en sonunda da birlikte atan iki kalp olacaklardı. Aybüke ve Tolga, bir daha ayrılmamacasına 'bir' olacaklardı. 21/06/2019 💕

Çok sıradışı bir YAVBAH hikayesi. Aşk, Öyle birşey ki; Daha sen doğmadan anlına yazılıyor. Ve o her kimse, Nerede olursan ol. Seni buluyor. • Gözlere bak, Deniz gibi. Gel boğul diyor. • Gözlere bak, Kömür gibi. Gel Yak diyor. "Sen benim en güzel mevsimimsin.." İnsan neden en imkansızına aşık olur ki?

Karanlıkta ki bir adamın içinde ki aşk ne kadar masum olabilir di ki? Ya da herseyini kaybetmiş bir kadını aşk tekrar hayata bağlayabilir miydi?

Yavbah hikayesidir.

Bir YavBah Hikayesi Ethem'in Harcadığı Çiftime Mutlu Bir Hikaye Yazdım Arada Ayrılık Gözyaşı da Olacak ;)

"Cin olup,adam çarpmak ve cellat olup kelle uçurmak işimin bir parçası." "Cambaz şarkısını bilmiyorum sanma!" "Şarkısını bile bilirsin ancak.Kendisini değil." Yatağa uzanıp gözlerimi yumduğumda dudaklarımdan o sözcükler döküldü ve kendimi derin bir uykunun kollarına bıraktım. "Yandı dertler,bitti tasa.Ben kurbanım bu cambaz'a..." 《Bütün dünya izler durur.Afet-i azam bekler durur...》

Aybüke: Tolga sen bana ne zaman aşık oldun? İkisi de gözlerini birbirine kenetler; Tolga: "Gözlerinin iki satırlık Cemal Süreyya sözleri gibi baktığı her an, sana aşık oldum ben.. " Aybüke utanır, sevdiği adama sarılır. Ve şu soruyu sorar.. "O zaman, Bi çay içelim mi?" Tolga onu daha çok kendine çekerek, sarılır. Doyamadığı kokusunu tekrar içine çeker.. Cevap olarak da; "İçelim, Biri açık olsun "

"Seni çok özledim "dedi adam.Kadın duymadı bile, tüm olanlardan habersiz boş gözlerle baktı etrafına...Birinin soluk alıp verişini hissedebiliyordu, korkup öylece sindi köşeye. Kalbini tutup bu hissin geçmesini beklemekle yetindi... YavuzBahar aşkına doymak isteyenlere... Diziden bambaşka bir kurgudur. Keyifli okumalar :)

Oysaki 17 yıllık hayatımı sadece beş kelime alt üst etmişti: "Bana da anne olur musun?" 🥀