Jeśli nałożysz kapelusz błazna na potwora w szafie, przestanie on być straszny, ale dla samego siebie, wciąż będzie potworem. Kiedy Jeongguk otwiera swoje dłonie, natychmiastowo je zamyka, ponieważ nie podoba mu się brzydota, którą widzi. Neonowe światła przeciekają przez jego pory, a on przestaje być jasny. Ból zmienia ludzi. A szczególnie zmienił Jeon Jeongguka. _____ TŁUMACZENIE FANFICTION HARUDAY (AO3)

Jeongguk nauczył się w ciężki sposób, kiedy w wieku trzynastu lat jego tata zepchnął go ze schodów, że ludzie są rozczarowaniem. Zawsze będą, więc łamał im serca. Zranieni ludzie ranią ludzi. Jeongguk lubił ranić dziewczyny, ale nie lubił ranić Kim Taehyunga. TŁUMACZENIE FANFICTION HARUDAY (AO3)

Jak mowi tytuł sam za siebie są to Oneshoty~!

❝Baby, you're electric.❞ [ukończone] comedy; +18; top!jk; trochę rak i kac vegas (#1 in vkook - 170319 #7 in random - 210218)

[ ZAKOŃCZONE ] Jungkook, wieczny marzyciel, jedyne czego pragnął w życiu to szczęście. Był zdania, że studia nie są koniecznym warunkiem, aby ten cel osiągnąć. Jednakże, mimo wątpliwości, decyduje się na kontynuowanie nauki w Seulu. Opuszczając dom rodzinny, nie ma pojęcia jak potoczy się jego dalsze życie. Mimo szczerej niechęci do ludzi, zaskakująco szybko zaprzyjaźnia się z nowo poznanym kolegą ze studiów, który pokazuje niedoświadczonemu chłopakowi, że rzeczywistość wcale nie musi być taka szara i nudna. Jungkook nie ma jednak pojęcia, jak ważna stanie się dla niego ta przyjaźń i jak szybko, mimo dzielących chłopców różnic, owa relacja będzie się rozwijać. TW: przemoc, seks, wulgaryzmy, homofobia, alkohol

Alison po śmierci mamy nie ma gdzie się podziać. Co sie stanie gdy spotka przyjaciela z dzieciństwa?

"Miłość to trudna rzecz, nie można jej wywołać ani kontrolować, ani też zmusić aby trwała." Pairing: Baekyeol (Chanyeol + Baekhyun - EXO) [nie trzeba ich jednak znać aby czytać to opowiadanie; użyte są tylko ich imiona] ▪ Baekhyun = uzależniony od kokainy nastolatek na siłe zamknięty na oddziale odwykowym ▪ Chanyeol = wolontariusz pracujący na oddziale Baekhyun'a © iwillbeadrummer | 2015

To nie racjonalna aczkolwiek nudna i prawdziwa historia o moim dotychczasowym życiu...

- Powinienem zjawiać się tu częściej - V krzyknął z loży, przyglądając mi się ze swoim charakterystycznym krzywym uśmieszkiem. Zważyłam smyczek w ręce. Gdyby nie był taki drogi pewnie już leciałby w kierunku chłopaka. Należało mu się. Chociażby za to, że zjawił się tu znowu. - Mówiłam ci już, że masz tu nie przychodzić - odparłam, znów kładąc skrzypce na ramieniu. - Myślałem, że uzgodniliśmy parę rzeczy - wyglądał na zaskoczonego. - Na przykład to, że nie jestem wzorowym słuchaczem - znowu ten uśmieszek. - A ja wyrozumiałym okazem spokoju - westchnęłam zirytowana. - Co muszę zrobić, żebyś dał mi w spokoju ćwiczyć? Uśmiechnął się, jakby tego pytania oczekiwał od momentu, gdy tu przyszedł. -Wspaniale, że pytasz - wyglądał na zadowolonego. A nie mówiłam? - Umów się ze mną. Patrzyłam na niego zdziwiona, stojąc jak słup soli przypadkiem postawiony na środku sceny. Nie minęło pięć sekund, kiedy smyczek poszybował w kierunku loży. Błagam, żeby trafiło go w oko i umarł, błagam, żeby trafiło go... V złapał pocisk i przyjrzał mu się z konsternacją. - Dzięki, zawsze chciałem mieć taki - powiedział to w taki sposób, że prawie uwierzyłam w jego wdzięczność. - Co ty... - zaczęłam, ale szybko urwałam, kiedy wybiegł z loży ze śmiechem i skierował w stronę wyjścia z sali. - Czekaj! - krzyknęłam za nim, zrywając się do biegu. Zamorduję!