Ούτε στιγμή η Αλιμά δε φαντάστηκε ότι ο πολεμιστής που βρήκε μισοπεθαμένο θα της άλλαζε τη ζωή. Ούτε στιγμή δε φαντάστηκε ότι ο κόσμος γύρω της θα κατέρρεε και ότι αντί να βρει την ελευθερία της, θα ήταν δέσμια των φιλιών και της αγκαλιάς ενός μισθοφόρου από τον Βορά, ενός Βαράγγου.

[ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΗ] "Για που νομίζεις ότι το έβαλες;" Με ρώτησε, ενώ εγώ εστίασα το βλέμμα μου στα καταγάλανα μάτια του που ξεπρόβαλαν μέσα από την μαύρη μάσκα του. Μου κίνησε τόσο το ενδιαφέρον που επιθυμούσα να την τραβήξω και να αποκαλύψω το πρόσωπο του. "Δεν νομίζω να σου πέρασε από το μυαλό να σε αφήσω να φύγεις έτσι;" Πλησίασε απειλητικά το πρόσωπο του στο δικό μου και είπε με θράσος. Τα μάτια του γυάλιζαν και κατάλαβα πως διασκέδαζε με το τρομοκρατημένο πρόσωπο μου. ▪︎ ▪︎ ▪︎ Ισχύει άραγε αυτό που λένε; Αν αγαπάς κάποιον πρέπει να τον αφήσεις να φύγει; Και αν αυτός σ'αγαπάει πραγματικά, επιστρέφει; ▪︎ ▪︎ ▪︎ Καλή σας ανάγνωση! Wattpad 2018-2020.

Τι γίνεται όταν η γονείς σου, σου ετοιμάζουν έναν γάμο, πίσω από την πλάτη σου? Τι γίνεται όταν φτάνεις στα σκαλιά της εκκλησιάς και δεν έχεις δει ούτε μια φορά τον μέλλοντα σύζυγο σου? Μα για στάσου ποιος είπε ότι θα φτάσω μέχρι τα σκαλιά της εκκλησίας.

Μια μικρή περιγραφή στο πρώτο κεφάλαιο

Νίκη & Παναγιώτης... Αυτή θα μπορούσε να είναι η σύγχρονη πριγκίπισσα του παραμυθιού,που από τότε που θυμάται τον εαυτό της η καρδιά της χτυπάει δυνατά για έναν και μόνο άντρα... Αυτός ένας άντρας που ξέρει να κρατάει θαμμένα, καλά κρυμμένα μυστικά πίσω από τα μεγάλα μαύρα γυαλιά του. Ψυχρός, απόμακρος και από όλα επαγγελματίας... Η ιστορία της "Λαίδης'' και του "Αλήτη" που προσπαθούν να βρούν τον έρωτα κόντρα στις αρχές τους,τα θέλω και τα πιστεύω τους... Και τέλος κόντρα στους ίδιους τους, τους εαυτούς...

Βρισκόμαστε στον καιρό του Τρωικού πολέμου. Όταν η προθεσμία του Ζεύξιππου τελειώνει και δεν έχει τα χρήματα, αναγκάζεται να δώσει την κόρη του ως δούλα σε ένα χωριό έξω από τα τείχη της Τροίας. Η ζωή της αλλάζει ριζικά, αφήνει πίσω της τα πάντα, τον αγαπημένο της πατέρα, τον νεαρό αδελφό της, και τον ναό που συνήθιζε να είναι το καταφύγιο της. Δεν εγκαταλείπεται όμως ποτέ από έναν θεό, ο οποίος θα την βοηθήσει να αποδεχθεί τα καινούργια δεδομένα, αλλά και θα είναι η αιτία που θα πει ένα μεγάλο ψέμα προκειμένου να σώσει ένα άτομο που αγαπά. Spotify playlist: Ephilie /by: Νότα Φουστέρη Cover: QueenOfDrama5

Όποιο και να ήταν το όνομά τους, τις ακολουθεί το ίδιο κληροδότημα. Ο σπόρος του έρωτα περιμένει υπομονετικά να ανθίσει, άλλοτε ξαφνικά σαν καταιγίδα, άλλοτε αργά και επώδυνα...

ΣΕΙΡΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΜΟΣ 1 (Α& Β ΜΕΡΟΣ) «Στιγμές που μου πήρες» «Ήρθες» λέω. Το χαμόγελό της πλαταίνει, το φως της μοιάζει να βγαίνει με τη μορφή ακτίνων, μέσα από τους πόρους του δέρματός της. «Μου το ζήτησες». «Θα έκανες ό,τι σου ζητούσα;» «Θα έκανα τα πάντα». Γιατί; «Μου έμαθες να σ' αγαπάω, Στέφανε». Σαν να διάβασε τους λογισμούς μου, όλους, έναν προς έναν, δίνει την απάντηση που ψάχνω καιρό να βρω. Και τότε, ψύχρα! «Πάρε με μαζί σου, Άννα! Δεν μπορώ να ζήσω μακριά σου». Θέλω να την κάνω να το εμπεδώσει, να συνειδητοποιήσει πως είμαι εδώ, τη χρειάζομαι κοντά μου... Για πάντα! Ναι! Για πάντα! Γιατί το δικό μου «Για πάντα» είναι παραπάνω από την αιωνιότητα. «Ήμουν κοντά σου και μ' έδιωξες, ήμουν το φως σου και μ' έσβησες, ήμουν η ζωή σου και με σκότωσες» μου λέει και τα μάτια μου πλημμυρίζουν δάκρυα που ξέρω ότι αξίζω. «Δεν μπορώ να σε πάρω μαζί μου, δεν μπορείς να με πάρεις πια μαζί σου». «Μα, μου είπες...» την πρότασή μου κόβει ένας λυγμός. «Συγχώρεσέ με!» Κάνω να την πλησιάσω, να την πιάσω, να την ακουμπήσω ξανά, έστω κι αν είναι η τελευταία φορά. Δεν τα καταφέρνω. «Θα το κάνω...» μου λέει. «Όταν μου φέρεις πίσ