Ρομαντισμός και 21ος αιώνας είναι λίγο οξύμωρα. Οι Ρομαντικοί άνδρες όμως υπάρχουν και είναι αυτοί που ομορφαίνουν τον πλανήτη και τις ζωές πολλών γύρω τους. Ένας από αυτούς είναι ο πρωταγωνιστής μας. >. Όνομα και πράγμα. Άνθρωπος βγαλμένος από τα παραμύθια . Σφυρηλατημένος από αγάπη , ζωή , πόνο , παράδοξα και πολλά άλλα... Είναι ο άνθρωπος που θα ταξιδέψουμε μαζί του ...Θα ερωτευθούμε , θα πονέσουμε , θα αναστατωθούμε αλλά και θα θαυμάσουμε. Ένα ταξίδι στο κόσμο ενός πραγματικά Ρομαντικού Άντρα που θα ήθελε κάθε γυναίκα...

Μέσα σε 100 μέρες, η δεκαοχτάχρονη Μαρτίνα θέλει να χάσει κιλά με την βοήθεια του προσωπικού της γυμναστή, του Αντώνη, ο οποίος μάλιστα θα γίνει και προσωπικός της ήρωας. Η ιστορία "Προσωπικός Γυμναστής" είχε δημοσιευτεί για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2015 στο Wattpad με πάνω από 900.000 αναγνώσεις και αμέτρητα υπέροχα σχόλια. Δέκα χρόνια μετά, η ιστορία συνεχίζεται σε διαφορετική μορφή, ως μέρος του Stavrosmode πλέον, και όλα έρχονται να ανατραπούν ξανά. Μια συλλεκτική βιβλιο-σειρά με την οποία γιορτάζουμε τα δέκα χρόνια από την πρώτη δημοσίευση.

[This is a spin-off of The DILF but can be read as a stand-alone] [The story you are about to read is intended for readers age 18+ due to its sexual content and language. It may not be appropriate for all audiences. Please read at your own discretion.] There was nothing Ophelia wanted better than to gouge Nikolai's long-lashed, consuming blue eyes out with a butter knife and mail them to the rest of the Alvonich family. Too bad they were in a very public, very esteemed place - Mikhail's wedding. "You don't think I'll press the button?" Nikolai's breath was warm and teasing in her ear. Ophelia had no idea what possessed her to take up his challenge of a vibrating thong, except that it was too late to back out now. She turned to glance at the infuriating man beside her. "Honestly, I don't care. It won't affect me." "Sweet Ophelia," he whispered, surprising her by flicking his tongue into her ear. Jumping, she glared at him, ignoring the important guests at her table, her father included. Before she could curse at Nikolai, he pressed the button, the swearwords turning to soft moans under her breath. Gripping the edge of the table, Ophelia felt the attack on her cl!t like a burn to her skin. Her father shot her a concerned look from across the table and Nikolai's voice was again in her ear. "Before the end of the night, Ophelia, we will f**k," he promised, releasing his finger from the remote control. "Only this time, it will be my name you scream."