Kerem ve Ceyda nın,birbirlerinden habersiz yaşadıkları,tutkulu aşkın hikayesi... Wattys keşfedilmemiş hikâyelerdeki ödül için yazılmıştır.

-Sevilmeye layık görülmeyen küçük bir kız çocuğuydun sen Kumsal. Kimse seni önemsemedi. Bir kez olsun "Kumsal ne ister?" Demedi hiç kimse. -Kes sesini! Ayağa kalkıp çerçeveleri fırlattım kapıya. -Senden nefret etmiyorlar Kumsal. Usulca söylediği bu söz üzerine 2 saniyeliğine yüzüne dönüp baktım. Yüzündeki arsız sırtış tekrar yerini aldı ve konuştu. -Nefretlerine bile layık görmüyorlar seni Kumsal. Büyük bir sinirle çarşafları, kitapları, defterleri, dolapları odanın içine fırlattım. Kapının arkasından Giray'ın sesi geliyordu ama şuan beynim o kadar karışıktı ki umurumda bile olmadı bu detay. -Yalnız insanlar ne yapar biliyor musun Kumsal? Yastığa sarılarak uyurlar. Yoksa sende sarılıyor musun? Ama benimki de soru. Her yalnız insan gibi sen de sarılıyorsun. -Yeter, sus! -Ben sizin çocuğunuz değil miyim? Neden beni sevmiyorsunuz? -Doruk yeter dedim sana! Boğazlarımda bir yanma hissetmiştim bu şiddetli bağırışım yüzünden ama Doruk aldırmadan devam etti. -Yalnız kalmaktan korkuyor musun Kumsal? Ama etrafında kimse yok yalnızsın zaten. Şurada ölüp gitsen kimsenin umurunda olmaz. Elime geçen her şeyi fırlatıyordum. Doruk'un söylediği son cümle ile olduğum yerde dona kalmıştım. -Duyguları olmayan biri için çok fazla tepki veriyorsun Kumsal. Eğer böyle devam edersen seninle oynamak sandığımdan daha da kolay olacak.

Hayat iki kirpik arasında acılı bir mesafe. Bazıları bu yolun sonunda çeker acıyı, bazıları doğarken, bazıları hiç çekmez, bazıları onunla yaşar... Eylül kurtulamadı vedanın olduğu bir dünyada acılı sonlardan. Korkusuz yürür bazıları bu yollarda; koşulsuz, şartsız. Yağız koştu her kötü sonun peşinden onu da içindeki fırtınaya çekerken... Bir ölüm şarkısı fısıldanır bazı kulaklara, ölüm değildir bu, bundan sonraki hayatını yansıtır sana. "Hayatına hiç girmemeliydim. Ben uzaktan yakıştım senin yanına. Yaklaşırsam ikimiz de yanardık. Ben kül oldum ama hala seni yakmaya devam ediyorum. Kimsenin söndürmesine de izin vermiyorum, ben de söndürmüyorum. Tam buz tutacağım dediğin anda daha da harlanıyor ateşim, sönmek bilmeyen ateşini daha da alevlendiriyorum. Peki sönmüş bir kül alevli bir yangının başlangıcı olur mu? Özür dilerim güzelim, ben senin başlangıcın oldum..." Tüm hakları Epsilon Yayınları'na devredilmiştir. İsim, konu ve kapak çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Kaynak gösterilerek tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında yayıncının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çoğaltılamaz.

•Finalden sonra bölümler düzenlenecektir. ***** İki zıt karakter aynı hayatta birleşirse ne olur.Yaşadıkları şeyi anlatan kelime sadece üç harfliydi "AŞK" Gece ve Kuzey'in hikayesi Klasik gibi başladı hikayeleri ama devamı hiç de öyle olmadı. Aşka inanmayan iki kişi ve birbirlerine inanmadıkları duyguları hissederse ne olur? ---------- "Başımın belalı ergenusu "gözleri gözlerime kenetlenmiş,nefesi nefesime değiyor,alayla sırıtıyordu. "Benim lafımı bana kullanma!"diye cırladım.Cırlamamamı susturan kitaplarda ki gibi onun dudakları değil ağzıma kapanan eliydi. İlk bölüm:23 Ocak 2015 ••Bu benim ilk hikayem olduğu için başlarda biraz sıkılabilirsiniz.Ama okuyucularımın tavsiyeleri sayesinde daha iyi yazmaya başladım.Her hikayenin bir şansa ihtiyacı vardır.SEN DE BENİM HİKAYEME ŞANS VERİR MİSİN? •• #Wattys2016

İnsanların karakterleri birbirinden farklıdır fakat bazı insanların mıknatısın zıt kutupları misali tamamen farklıdır. Bu milyonlarca özel kişiden sadece ikisinin karakterleri de birbirinden tamamen farklı... Can sabah doğan güneş gibi gülerek etrafını aydınlatırken, Helin kara bir bulut gibi çöker insanların üzerine ve herkes bilir ki güneş ve yağmur bulutu birbirlerine bağlanırsa mükemmel Gökkuşağı oluşur! Ancak bilmedikleri bir durum vardır; Aşkın başladığı yerde mantığın devre dışı kaldığı gibi Gökkuşağı'nın bulunduğu yerde güneş bulunurken kara bulut devre dışı kalır... *** "Simsiyah dünyamın Gökkuşağı ol" sözünden ilham alınarak yazılmış bir hikayedir... Ve bu hikaye hayata neşe saçan, mutlu, güneş gibi parıldayan insanların yanında; hayattan nefret eden, mutsuz, somurtkan ve bir bulut gibi üzerimize çöken insanlara da ithaf edilmiştir. Çünkü o insanlar en özel insanlardır. Gökkuşağı'nın oluşmasında en büyük marifet onlardadır çünkü... Onların içlerinde neler saklıdır neler! Bu hikayede o saklı, gizemli iç dünyamız yeryüzüne inecek ve kendimizi keşfe çıkacağız. Bunların yanında bir de aşkı keşfedeceğiz tabii ki... İyi okumalar!

Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı ve gerçeğin insanın en karanlık hırslarında gizlendiği nefeslerinizi kesecek bir aşk hikayesi.

"Hayat ne tuhaftı, bize zarar veren şeyler aynı zamanda huzur bulduğumuz trk şey olabiliyordu." /Azra Kohen/