"Karanlık, içindeki aydınlığı bastırmaya yetmiyor. Ama sen.. o kadar ışık varken halâ karanlıksın. Sanki mecbursun. Peki.. Peki ellerinde kalbin gibi hep soğuk mu?"

Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Tumblr'dan seçmelerle karşınızdayız. Tumblr'a ait herşey..

"Değişimini sevdim ,seni sevdiğim kadar..." dedi o sade ses tonuyla Evet , bende onu sevmiştim Bana sarılmasını korumasını sevmistim Açıkçası ben onun beni sevmesini sevmiştim. yada sadece öyle sanmıştım !! ♥ İYİ. OKUMALAR !