TAMAMLANDI "İnsanlık kendi yarattığı ama vazgeçemediği canavarların eline düşmüştü." Bir Dünya hayal edin. Savaş yok, para derdi yok, suç yok... Teknolojiyle uyuşturulmuş bir insan ordusunun çürümüş topraklarına davetlisiniz. Kanallar artık yeni hükümetler, teknoloji yeni para, şov ise tek eğlence. 2062 yılının en çok tutan yarışma programına "Merhaba" deyin. Kule. Kanal X-2, 21. Yüzyılın en psikopat yarışması Kule'nin arkasındaki dahiyane isim. Kule devasa genişlikte ve tam 2062 kattan oluşuyor. İçiyse bin bir tehlikeyle dolu. Bu bir yarışma, peki yarışanlar kim? Ölüm cezasına çarptırılmış mahkumlar, çocukluğundan beri bunun için eğitilmiş gençler ve tabiki 'Av' adı verilen masum insanlar. Yarışma şöyle; Yarışmacılar kulenin en üst katında serbest bırakılıyor. Yarışmacıların üç gün avansı var. Üçüncü günün sonunda onları avlamak için gönderilen Avcılar bırakılıyor. Ya aşağı inerler ya da ölürler. Aşağı inebilmek için kulenin içinde gizli delikleri bulmak zorundalar. Kule bir yarışma ama her şeyden önce bir şov. Ve ne derler bilirsiniz; -Show Must Go On- Kule de bitmeyen bir şov. Ağları içine çekildikten sonra sizi asla bırakmayacak bir kapan. Bir Şov Kapanı. Son olarak; Tanrılar ve Canavarların dünyasına, Şov Kapanına, Kule'ye hoş geldiniz. Copyright © 2014 - Tüm hakları saklıdır - KAN VE ŞİDDET İÇERİR - Bilim Kurgu 2# Kapak: Auralorina

ŞİMDİ EPSİLON YAYINEVİ KATKILARIYLA TÜM KİTAPÇILARDA... ------- "Biz, aynı rengin iki farklı tonuyduk. Bir yanda soğuk bir gecenin üzerine dökülen ay ışığı, diğer yanda kar yağarken bile parıldayan bir güneş... O ve ben, birbirinden uzak ama aslında bir o kadar yakın iki kişiydik. O ateş, ben baruttum. Temasımız son derece yakıcı olabilirdi ve birbirimizden uzak durma ihtimalimiz, bir buzulun ortasında can çekişen kıvılcım kadar yetersizdi. Kimisi buna kader diyebilirdi, kimisi tesadüf... Ne söylendiğinin önemi yoktu; şu noktada önemli olan tek şey ateşin kuvvetiydi."

❤️ Epsilon Yayınevi ile raflarda! Kitaptan ilk üç bölüm okuyabilmeniz için yayında! #1 Romantizm Yaman, Rüya için, tıpkı onun söylediği gibi, bir kahraman olmak istemişti. Bir katil değil, öfke ve sertlik dolu bir adam değil, basit bir kahraman... Sadece bir anlığına da olsa, uzanıp kızın elini tutsa, değişebileceğini hissetmişti. Yoktan var olup bambaşka bir adam olabileceğini... Karanlık denizi aydınlatan bir deniz fenerinin ışığını görmüştü gözlerinin içinde. Öyle parlak, öyle güzel bir ışıktı ki gözlerindeki, adama o karanlık denizi aşabileceğini hissettirmişti...Sanki yalnızca bir kez sıkıca yakalasa o eli, tüm kirleri terk edecekti bedenini. Ama adam o eli tutmamıştı. Nasıl tutardı ki? Tutamazdı. Tutarsa kirletirdi. Tutarsa değişmesi gerekirdi. Başlangıç : 31.12.2013 Bitiş Tarihi :11.10.2016 İnstagram / llchaim Facebook grubu / BUSE ATMACA HİKAYELERİ

Merhaba! Sonbaharı sever misiniz? Biliyorum; muhteşem kurgusuyla bir roman okumak istiyorsunuz. Biliyorum; capcanlı renkleri okumak istiyorsunuz. Bir düşü... En başta söylemeliyim belki size. Bir düşü yazmıyorum ben. Ben, November... Sonbaharım ben! Size aşkı, dostluğu Sonbahara bulayarak yazacağım. Bu adresteki hem kalemi güçlü yazarların; hem de her gün, her bölümü okuyan okurların hikâyesi bu. Bu, zihni sınırsız insanların gerçekleri...Her yüreğin, kendine ait olan saklı yeri... Hiç cümlelerinize gizledikleriniz olmadı mı? Gece herkesler çekilince, yatağınızın boş kısmına sakladıklarınız olmadı mı? Onlara sarılıp uyumadınız mı? Her bakan sol yanınızı görebildi mi? Hissettiklerinizi hissedebildi mi? Bazı düşleri saklamadınız mı yastıklarınıza? Avaz avaz bağırsanız ne derlerdi size? Şizofren? Ya da belki... "Büyü artık! Ergen!" Yaranızı görememeleri, canınızın yanmadığını mı kanıtladı? Ya da... Hayaller kurunca hisleriniz düşleşti mi? Bir aşk, dostluk, hayran, 'Sonbahar' hikâyesidir. Her yüreğin kendi dilinde hissettiği renktir. Çok masal mutlu olabilir. Ama mutlu olmayan hayatlara masal denmez genelde. Pek de sık alınmazlar kaleme. Yaz varken, Sonbaharı yazmaz kalemler belki de. Naçizane kalemim ve cümlelerim, umarım Son Sonbahar'ı okuyan sizlerin de bir yanına dokunabilir. Lütfen, siz de bir iz bırakın sizden! Siz de Sonbaharda konuşun benimle! Umut olun November'a belki de... Nasıl hissettiğinizi yazın! Bilmeliyim... Yalnız değil hiç kimse. November'ın Elm'i var... Gecelerin yıldızları, gündüzlerin güneşi, güneşin ayı... Hislerinizin kalemleri... Şairleri... Siz de karanlığa bir kandil yakın! Yakın... Ve bırakın... Rengini mürekkebime boyayabileyim. Okuduğunuz için teşekkürler... ElmAllie'ye ithafen yazılmıştır. -November

Ay göğe yükselirken tüm duygular yeryüzüne damlayacak. Tek tek toplayacağız onları, avucumuzun içine alacağız. Gözlerini kapat, diyeceğim, sen gözlerini kapattığında dudağının kenarından öpüp sevgi duygusunu serpiştireceğim yüzüne. Yüzünde parıldayan sevgi parçacıkları, içerisine tutkuyu da katıp karmaşıklaşacak; aşk olacak. Ay'ın fısıldadığı cümleler kulağımıza dolarken kelimelere beraber anlam yükleyeceğiz. Mutluluk duygusu da sevgiye karıştığında kalbimiz Ay'a yükselecek. Biz huzurla gökyüzünü izlerken, kalbimiz tamamen Ay'a ait olacak. Ay, hislerimizin en büyük şahididir.