Sen hayatta hiç kızlardan korktunmu korksan iyi edersin çünkü onlar kızlar çetesi karanlığın için de dört kız

Zor olan... Dedim ya ; ayrılığın kendisi değil , SENSİZLİĞİN ERTESİDİR.

Toz pembeden kilometrelerce uzakta olan bu hayatları, daha ne kadar kararabilir ki? Umut ışıkları sönmüş bir mumdan farksızken, daha ne kadar yok olabilir ki? Peki ya, mutluluk denen o şeye inanılmazken nasıl bunun peşinden koşulabilir ki? Bilinmezliklere dolu geçmişleri ve gelecekleri daha da yerle bir olacak. Onlar için bu oyunda umut yok, acı var. Gerçeklerin içinde boğulup yalanlarla teselli olacaklar. Doğanın döngüsü yüzyıllardır böyleydi zaten "Güçlü Olan Hayatta Kalır.". Peki bizim oyunumuzda kim hayatta kalacak? Birbirlerinden başka güvenecekleri kimse kalmazken nasıl bu döngüye son verilecek? Farklı yaşamlardan birbirlerine uzattıkları ufak umut ışığı belki de onlar için mutluluğa giden bir bilet olacak kim bilir..

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."