© Tüm Hakları Saklıdır. * HİÇ BU KADAR IŞIK SAÇMAMIŞTI. İnsanların gizemli ve kutsal bulduğu mucizevi bir çiçektir lotus. Yeniden doğuş gibi saftır. Ruhun yükselişi gibi güçlü. Ölümsüzlüğü simgeler, özgürlüğü... Çamur ve bataklıkta yetişmesine rağmen hiçbir şekilde bulunduğu ortamın kirini kendi üzerine yakıştırmaz. Elif gibi... Başından geçen acı tecrübenin ardından birçok kez ölümün yakasına yapışıp yalvaran Elif, son bir kez yaşamayı tercih eder. Tüm acılarına inat... Yeniden ayağa kalkma zamanı! Fakat ona en büyük çelmeyi geçmişinin atacağından habersizdir. Düştüğü yerden kalkmayı öğrenmiştir. Fakat artık yaralarını sarmak yerine kanatmayı tercih ediyordur. Susmak yerine intikamı... * Zifiri; o gecenin bedenimde bıraktığı koca hiçliğin kelime anlamıydı. Siyaha yaklaştığım, rengimin ilk bulandığı o an... Oysa nereden bilebilirdim ki siyahı bulandıracak güçte bir beyazlığımın olduğunu. O gece herkesin arzuladığının aksine, beni daha da güçlü kıldı. Zordu, çok zor. Yaşananları kaldırmak güçtü. Yaşanacakları tahmin etmek imkânsız... Hikâyem kurumuş bir defne yaprağına yazılıydı sanki. Okuyabildiğim kadarını yaşamıştım. Ben o gece, benliğimde yaşam bulan tüm beyazları siyaha sattım. Değiştiğimi düşündüler. Oysaki yenilendim. Gerçek benliğimi buldum. Ne kadar güçlü olduğumu anladım. Kendim kararırken, siyahı akladım. Ve bir hikâyeye başladım. Kendimin yazdığı, başrolünü üstlendiği bir hikâye. Ben kim miyim? Ben Elif Sancak. Temiz ve kirli arasındaki çizgide kirli tarafa itilen bir kadın.

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Veda Caddesi'nin devamıdır.

#Wattys2017 Büyük Buluşlar Kazananı Her gün gizli numaradan alınan mesajlar. Kimse mesajları kimin gönderdiğini bilmiyor. Tanımadığınız biri sizin hakkınızda en çok ne kadar bilgiye sahip olabilir ki? İsimsiz; Tehlikeli sularda yüzüyorsun Dolunay ve boğulman an meselesi. Benim karşımda durursan celladın, yanımda durursan koruyucun olurum. Sen benim kurtarıcımdın, ben senin yok edicin. Beyhudeydi çabalarımız zira hayat bize iyi olmamız için bir şans tanımamıştı asla. Yücel Karahanlı; Ölemezsin çünkü ben yaşamanı istiyorum... Gidemezsin çünkü ben kalmanı istiyorum... Bizim ruhlarımız yaralarımız olmadan yaşayamazlar bu yaralar onların bir parçası haline geldi bile. İstesek de onlardan kurtulamayız asla. Dolunay Ünal; Acılarımdan bir zırh yaptım kendime, hayal kırıklıklarımdan kalkan, öfkemdense silah. Böylelikle insanlar canımı yaktıklarında beni yok edeceklerini zannederken ben daha da güçleniyorum. Acıyla harmanlanan ruhumun yakarışlarıydı çektiğim tüm bu acılar. Lakayttı kalbim çektiğim acılara zira ruhum üstelemişti acılarımı.

Dörder kişilik iki arkadaş grubu. Aşka inanmayan kızlar ve onları inandırmaya yeminli erkekler. İlk olarak, kızlar. Beste, grubun çılgını. Müzik ve siyah delisi, yemek yemeden duramaz. Ayrıca İlayda'yı sinir etmeye bayılıyor. Sürekli değişen ruh halleri yüzünden de bayağı dengesiz. İlayda, grubun dahisi. Biraz agresif bir tip. Koydum mu oturturum tarzında birisi. Kolay sinirlendiği için anlık tepkiler tam onun işi. Fena laf sokar ayrıca. Çağla, grubun garibi. Tahmin edilebilir birisi, mızmız, kolay fikir değiştiren. Onu kandırmak hiç zor değil. Beyza, grubun entelektüeli. Cırlamak onun için var olmuş, sürekli her şeye karşı çıkar. Bu diğer grup üyelerini güldürür. Ayrıca fazla duygusal. Her şeye rağmen, onlar birbirleri için varlar, kopamazlar. Ve, gelelim erkeklere. Pars, grubun korumacı ve sahiplenici manyağı. Hırçın, hastalık derecesinde kıskanç ve aşırı dengesiz. Tepkilerini önceden sezmek çok zor. O adam olmaz. Egemen, grubun zekisi. Bir insan matematik sınavından 100 alır mı? Egemen alıyor. Az miktar romantik, eğlenceli. Doruk, grubun mızmızı. Her şeye bir kusur bulup diğerlerini deli ediyor, özellikle Pars'ı. Ne yapıyor, ne ediyor kimse bilemedi ama her defasında diğerlerinin gönlünü alıyor. Poyraz. Grubun mantıksal çalışanı. Sahip olduğu deli cesareti başını az belaya sokmuyor. Ama her defasında sıyrılıyor, hadi bakalım. Bu, dostluğun hikayesi. Bu, aşka inanmayanların hikayesi. Her şey yeni bir şehir ile başlıyor, bakalım nasıl devam edecek. *Kapak tasarımı için Girlstory789'a teşekkürler.*

-Türk kızı dediğin; yağmur yağdığında çayını, kahvesini alıp yağmuru izlemez. 300 km hızla balkona koşup çamaşırı toplar..

Sen, yeni keşfettiğim ve dinlemekten bıkmadığım şarkımsın. Kapak tasarımı: @BengisuDeres

Annabeth Chase'i Andrew Chase'e dönüştürmek için gereken tek şey bir makas. Sadece erkekler için olan seçkin bir özel okulun - en iyilerin hayallerine erişmek için gittiği bir okul- üniforması karşılığında uzun, sarı at kuyruğunu kesmek, onun mimar olmak için son umuduydu. Yeni oda arkadaşı, yıldız yüzücü Percy Jackson, umarım gerçekte kiminle odayı paylaştığını anlamaz. (Bu hikaye Tumblr'dan alınmış bir çeviri hikayesidir. Hikayenin hiçbir şeyi bana ait değil, ben sadece çeviri yapıyorum. Hikayenin asıl yazarı flyingcrowbar'a Tumblr'dan bakabilirsiniz.) (The story belongs to flyingcrowbar. I DON'T OWN ANYTHING. I'M JUST TRANSLATING IT. You can check her Tumblr account out if you want to.)