Jest styczeń. We frontowym oknie kamienicy, w której mieszka Krzysztof Bosak, powiewa duża tęczowa flaga. Dawnemu liderowi Ruchu Narodowego czy Młodzieży Wszechpolskiej to nie przeszkadza. Przecież i tak wszyscy spotykają się w tych samych kawiarniach. Wczoraj dużo wypił, za miesiąc ma wziąć ślub z Kariną, jego przyjaciółką. To koniec z przykrywkami. Jest starym kawalerem, ale tak na prawdę nigdy nie był sam. Zawsze gdzieś kręcili się chłopaki z Ruchu Narodowego. Zawsze miał towarzystwo.

,,Może dorastanie wiąże się z rozczarowywaniem ludzi, których kochamy." - Nicola Yoon, Ponad wszystko © Brxxks, 2016 all rights reserved Zapowiedź wydania papierowego: https://bit.ly/wszyscybylismyzamlodzi Karta książki w Empiku: https://rcl.ink/iWtcI

Wyobraź sobie życie w koszmarze, gdzie każda minuta to sześćdziesiąt sekund czystego strachu. Gdzie ten sam dzień odgrywa się wciąż na nowo i na nowo, bez końca. Gdzie każdy oddech i każda myśl są własnością kogoś innego. Koszmar stworzony z myślą o Tobie. [+18] Opowiadanie o trzech dniach z życia kobiety w ultrakonserwatywnym małżeństwie. Okładka w wykonaniu @Dyktatorka

Połowinki - jedno z najbardziej wyczekiwanych przez uczniów drugiej klasy liceum wydarzeń. Zaraz po próbnej maturze, oczywiście. Nie jest tajemnicą, że humaniści i ścisłowcy nie pałają do siebie sympatią. Ba, w niektórych wypadkach prawie skaczą sobie do gardeł. Antonina i Henryk nie są wyjątkami. Oboje znaleźli się w niewłaściwym miejscu w niewłaściwym czasie. Ukarani obowiązkiem udekorowania sali na połowinki, muszą spróbować odnaleźć wspólny język, w którym poezja Mickiewicza przeplata się ze wzorami funkcji. --- ✒ Nie jest pisane na poważnie. ✒ Kocham humanistów. ✒ Wszystkie profile opierają się tu na popularnych (w moim liceum) stereotypach, które są przejaskrawione do granic możliwości. ✒ Wszystkie podobieństwa są przypadkowe. ✒ Aczkolwiek, niektóre teksty są bezpośrednio zaczerpnięte z wypowiedzi moich kolegów czy nauczycieli. ✒ Cover by @ValixySn. ✒ Beta - @zielona-marakuja ✒ Copyright © by MiriamAntoinette. All rights reserved. ✒ soundtrack: https://open.spotify.com/playlist/2300ffbqGJiMzCl6K8uiLD?si=ZjFukL9nS2W4e8jTE82pag --- #223 w 'Romans' - 25.10.2016 #146 w 'Romans' - 22.06.2017

Autor Umarły, to jednak nie do końca umarły autor. Wciąż żyje, oddycha zatrutym kłamstwem powietrzem i twardo stąpa po już dawno zniszczałej ziemi. Osoba anonimowa, nie lubiąca rozgłosu i zbyt dużej ilości adoratorów. Dla niej absorbowanie kogoś, to rodzaj kary za grzechy. Nie znosząca ingerowania w jej poczynania i kochająca kogoś ze wzajemnością. Pisząca nieustanie swoje życie, przepłakując kartki, plamiąc tuszem z długopisu. Nie chcąca żyć podług czyiś poglądów. Nie mogąca zrozumieć, jak to się stało, że jest teraz tutaj i może wszystko. Tracąca stale wiarę w ludzi osoba, która jest tak samo szara i zatruta jak cały ten świat. Wypalona jak świeca. Bo czasem trudno jest wstać i spojrzeć prawdzie w oczy. Czasem łatwiej jest to napisać, napisać jednym zdaniem lub opowiadaniem. Czasem łatwiej jest po prostu odejść od kogoś w ciszy, niż w armagedonie. Czasem bywa i tak, że łatwiej... nie... nigdy nie jest łatwiej. Zawsze znajdzie się mała górka, której ona nie będzie wstanie przejść... przejść sama... Zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie podrzucał jej pod nogi kłody. Łatwy jest świat, gdy wszystko jest różowe. Czasem życie w skórze osoby, która boi się siebie, jest trudne. Doznała czegoś, czego nikt doznać nie chciał, a zarazem przeżył to choć raz. Każdy to poczuł, agonalna samotność, emocjonalny dołek, choroby, które stwarza własny umysł. Tylko jedna rzecz, jedna mała... najmniejsza... Potrafi podnieść, bo czymże byłby świat bez krzywdzącej, a zarazem pięknej miłości?

Porzuciła mnie. Tak po prostu. Zniknęła. Puf. Nie widziałem jej przez sześć lat i powoli nawet nie chciałem jej widzieć. Porzuciła mnie. Na to opowiadanie składa się wiele czynników. Chłopak nie czujący nic i jego siostra, z ustami, które potrafią się tylko uśmiechać. Mieszkanie na Brooklynie, nader utalentowana nastolatka, jej przyjaciel, dziewczyna chodząca na koncerty zespołów, mimo że nie słuchała ich muzyki, renomowana szkoła i sierociniec. Praca wyróżniona w The Wattys 2016

"Właśnie, Harry. Potrzebujesz mnie. Potrzebować a kochać to zasadnicza różnica." Kiedy Iza przeprowadza się do Londynu, jej największą aspiracją jest akademia aktorska i spełnienie własnych marzeń o wielkim świecie. Tak naprawdę wyjazd do najbardziej kultowego miasta w Wielkiej Brytanii przyniósł jej dużo więcej. Miłość. Harry przez wiele lat był jedną z najpopularnejszych osób w showbiznesie. Jego nazwisko pojawiało się praktycznie codziennie w każdym brukowcu, a paparazzi wyłaniali się z nikąd nawet wtedy, kiedy szedł do sklepu po mleko. Rzeczywistość jest jednak brutalna, jedna rzecz może sprawić, że cały świat wali się w jednej chwili, a my nie mamy na to żadnego, nawet najmniejszego wpływu. On wie, jak to jest i jak ciężko jest się pozbierać, szczególnie, kiedy nie masz już dla kogo. *** Fanfiction jest mojego autorstwa, okładka, avatar i ilustracje autorstwa mojej przyjaciółki, zakaz kopiowania bez zgody. Dla Ekipy X, A w szczególności dla Izy. To dzięki Wam i dla Was powstała ta historia.

Iwona to dwudziestopięcioletnia studentka na kierunku humanistycznym. Od trzech lat, zmaga się z otyłością trzeciego stopnia, z której nie może się wydostać. Wkrótce udaje jej się opuścić akademik i znaleźć dobrą pracę jako polonistka. Czy inni nauczyciele, jak i uczniowie, zaakceptują kobietę taką, jaką jest? Okładkę wykonała mak3529, dziękuję!

Katy(16) jest wyśmiewana w szkole, uważa siebię za grubą, brzydką i nic niewartą. W szkole nie pomaga jej wcale Zayn Malik (19), który wyśmiewa się ze swoją paczką z dziewczyny. Najgorsze dla Katy jest to że podkochuje się w chłopaku który ją nęka, szkoda że niezdaje sobie sprawy że dziewczyna pisze pamiętnik po swoim ciele. Opowiadanie pisane razem z Juliajade! Zawiera *sceny erotyczne *przemoc *wulgaryzmy *poniżenie Nie podoba się nie czytaj!