Varlığında bile yokluğunla yaşadım. Özür dilemen gereken kırgınlıklarım var.

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

Biz insanlar kirlendik ve kirlendi bütün renkler. Renksiz dünyayı renklendiremedik renklerle, onun yerine kirlettik bütün renkleri, ilk olarak beyazı kirlettik. Beyaz saflıktı, masumiyetin rengiydi. Biz büyüdük ve kirlendi beyaz. Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler.

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!

Çilekli sütü ne kadar sevdiğini de bilirim.İnan bana seni dünyada kalan son çilekli sütün en son damlasında bile delicesine sevebilirim. Ve sen , beni seversen , yüreğinin beni seven her hücresinden öperim... Bu Kitap 28 Ağustos 2014 tarihinde yayınlanmaya başlamıştır. Tumblr'daki SamurayBoy kullanıcısının yaşanmış hikayesinden esinlenilmiştir. SamurayBoy'a ithafen.

Korkuyorum... Korkuyorsan eğer, hala kaybecek birşeylerin var demektir Josh... Seni kaybetmek istemiyorum Sally lütfen. Üzügünüm. Gerçekten gidiyor musun ? Sana tekrar güvenemem. Ben Josh Shepherd, havaalanının ortasında öylece dikiliyordum. Ve artık korkmuyordum çünkü kaybetmekten korktuğum son şeyi de kaybetmiştim. Artık sadece hastalığım ve ben kalmıştık. Belki de hastalığımı sevmeliydim çünkü rehabilitasyona yattığım dönemden beri yanımda olan tek şeydi. Evet, ben artık kanserimle arkadaştım...