Biraz korkaktı sanki... Tabi biraz da asabi. Sanmayın bunlar yalnızlığından, Bunlar tamamen yalnızlığına düşen gölgelerden. Kırık dökük insanların, başka bahara kalmış umutları gibiydi. Saçları yılların yorgunluğundan, siyah; bakışları yılların suskunluğundan, keskin; Ve gözleri... Gözleri kaybedilmişlikten yana, alev alev. Işte MERDUT böyleydi. sorunsuz12 NOT:Seri birbiri ile bağlantılı değildir!

Bazıları kağıda akan o mürekkebe sığınır, bazıları hayallerini, acılarını hüzünlerini aktardıkları o resimlere, bazıları ise gözyaşlarına. Ben mi ben bunlardan hiçbiri değildim. Benim sığınacak hiçbir limanım yoktu. Bana nefes almak haramdı. Aynı yaşamak, gülmek ve hatta acı çekmek gibi. Ben herkesin korktuğu acılarda gizliyim, özgürlüğün haram kılındığı bir dünya da "özgürlük"diye çırpınan bir kölenin çaresizliğin de gizliyim. Ben herkesin gördüğü, herkesin okuduğu, herkesin dinledigi ama hiç kimsenin anlamadığı o boşlukta gizliyim. Merhaba! Ben soluksuz... *** Başlama tarihi 11 Ocak 2016 sorunsuz12 NOT:Seri birbiri ile bağlantılı değildir!

Biz dört kişiydik.... Dört nefes, dört soluk, dört hayat... Onlarsa bizden bunları acımasızca alan dört adam Dört acı, dört umut, dört hayal, dört aşk.... Onların nefese ihtiyacı vardı, bizimse yanlızlığımızdan kurtulmaya. Biz onlara nefes, onlar bize yoldaş olacabilecek miydi? NOT:Seri birbiri ile bağlantılı değildir!