aşkının tohumlarini sulayarak ilgilenip ekmisti.kalbinin icinin bir kenarina.uzayip buyuyerek yeserdikce cesit cesit renk ve lezzetteki meyvelerinfen bir tanesini dahi koparip verememisti.varamamisti.sevdiginin huzuruna.sevdigi patronu mafya babasi.abdullahin kiziydi.o etkeni kokten budayarak devirip parçalayarak bi kibrit cakmak cakip geçip karsisina seyretmeliydi.kurtulmanin heyecaniyla.oysa bu hazzi tatmak yasamak için erol yillarini senelerini vermisti.yaşadıkça.

İnsan bi şeyi kaybetmeden onun değerini, birini öfkeliyken görmeden onun nasıl bir insan olduğunu bilemez. ve insan nerede hangi zamanda yaşarsa yaşasın vicdanı varsa insandır.