"Aslında kalbimi attıranın Ilgın olduğunu düşünüyordum" "Artık atmıyor" dedim başımı gene tavana dikerek. "Sana bakınca değişiyor" diye bir anda üzerimde belirince şaşkınca ona baktım. "Bir deneme yapmak istiyorum" dedi ben robot gibi duruyordum tabi. Şaşkınlığım tavan yapmıştı. Yaklaştı yaklaştı Dudakları dudaklarıma değdiği anda şimşek çarpmış gibi geri çekildi. Nefesimi zor alıyordum hava yetmiyordu. "Devam etmek istiyorum" dedi gene yaklaştı yaklaştı. "Yağız" demeden dudakları dudaklarımı buldu. Benim aklımdakiler sanki onun aklına gidiyor gibiydi. Yavaşça nazikçe öperken. Ben altında öylece duruyordum. Öptükçe anıları tazeleniyor gibiydi... Geri çekilince derin bir nefes aldım. "Hatırladım seni" dedi elimi aldı kalbine koydu. "Atıyor" dedi tekrardan doğrulup bir anda sarılınca O da bana sarıldı.

"Sen bir tırtılsın" dedi bana. "...ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum." Ardından bir kez daha gülümsedi. Yemin ederim ki o gülümsemenin yerine bana bir tokat atmasını isterdim. Kelimelerin, acısına bulanıp gülümsemesinin altında sessiz sedasız ezilişini hissettim. Bilmediği bir şey vardı; ben, bilmediğimi sandığı o cümlenin devamını biliyordum, bunu onun satırlarında okumuştum. Sen bir tırtılsın, ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum... ve sonra kendi kanatların parçalayışını. Arsıl Alaz işte buydu, zihnimin dolunayı. Düşüncelerimi, her yanıma nüfuz eden karanlığın ıstırabından arındırıp ışığını avuçlarıma bırakan adam, o bunu hak etmiyor. Bense, kurak bir toprağa düşmüş küçük bir su damlasıyım. O toprağı yeşil vadilere dönüştüremem, dev bir nehrin çağlamasını sağlayamam. Düştüğüm toprak beni içine çekene kadar bir yanımı güneşin sıcağına feda edebilecek kadar güçlüyüm yalnızca. Yine de aldığım nefesin bile bir gün bana yabancı olacağını hatırlamak istemezdim. Helya ALAZ

Annesi ve babası daha 2 yıl önce ölmuş güzel bir kız Sevda Güven o artık kimsesiz biri tabi sadece o böyle düşünüyor aslında onu yanlız bırakmayan bir mafyası var ve bu mafya onu asla bırakmayı düşünmüyor ve bakalım Sevda aşka inanacak mı ? Araf ...o bizim acımasız mafyamız Sevdaya aşık 2 yıldır onu takip ediyor Sevdayı ilk gördüğünde yağmurlu bir günde elleri ceplerinde öylesine yürüyordu gözlerinin içine baktığında saf umutsuzluk dolu gözlerle karşılaştı bu mafyamızı meraklandırdı "ne bu kızı bu kadar umutsuzluğa sürüklemiş olabilir "diye düşündü içinden ve böyle böyle onu araştırarak onunla ilgili değişik bilgiler öğrenerek ona daha çok bağlandı ve aşık oldu. Hadi bu ikisinin hikayesini öğrenelim.

-Temmuz galiba ben , ben sana aşık oldum keşke gözlerin açık olsa da haykırsam sana olan sevgimi sen de bırakıp gideceksin beni diye çok korktum Temmuz. Bırakma olur mu? Dedim elini tutarak biliyordum böyle birşey asla mümkün olmazdı. Ekran da ki kalp atışları birden hızlandı hissediyordu galiba dediklerimi. Eğilerek dudağının kenarına bir öpücük bıraktım ve, -Temmuz ben senin gözlerine vuruldum olmayacak bir şey ama ben sana delice vuruldum be adam...

Karşılaşmaları tesadüf değil onların kaderleri birbirlerine yazılmış...

merhababu benim ilk kitabım nese kitabın konusuna gelelim mete adında bir mafya babasi vardir babasi felan diyorum ama daha 20 yasinda bu mafya babasi bir kiza asik olur asik olmasiyla basina neler geliyor bakalim :)

Liseli bi kız. Lisede kızı nerdeyse kimse tanımaz kimse bi dansçı olduğunu bilmez. Bu lisesi kız bunu sadece 1 arkadaşına söyler. Bu liseli kızın adı Anka'dır mafya bi adam. Mafya adam'ı tanıyan her kez kalpsız diyor ama bilmiyorlar ki kalpsız olmadığını sadece kendini öyle gösterdiğini. Bu mafya adamın adı Ateş'tir

Beyazın içindeki siyah lekeydi o... Gökkuşağındaki siyahlık... Herkes tanıyordu ama hiç kimse tanımıyordu... O Berat Göksel'di...