"Dünya sandığın kadar büyük değil; sadece bazıları çok iyi saklanıyor." Aura Adası'nda o gece fırtınadan daha tehlikeli bir şey vardı: Bir dosya. On yıllık bir yıkım planı, infaz listeleri ve dokunulmazların gizli ajandası. Araştırmacı Miru, bu dosyayı o adadan çıkarmayı başardı ama kaçamadı. Onu kayalıklardan söküp alan adam, Koza, kurtarıcısı mıydı yoksa yeni celladı mı? Babasından devraldığı karanlık mirası İstanbul'un kalbinde yöneten Koza için bu yabancı kadın, sadece bir rehin değil; dünyanın en büyük şebekesini içeriden çökertecek bir anahtar. Dışarıda sistem sessizce pusu kurarken, içeride sırlar dökülmeye başlıyor. Dilini bilmediğin bir adamın evinde ne kadar güvendesin? Ve elindeki gerçekler dünyayı yakmaya yetecekken, kimin yanında duracaksın? Bazı dosyalar açılmamalıdır. Bazı sırlar ise sadece kanla susar.

3, 2,1 Sınav süreniz bitti. Kaleminizi masanın üzerine bırakın. Sınav görevlisinin uyarısıyla gözlerim bir anda açıldı. Hayır. Hayır bunu yapmış olamam değil mi? Biri bunların bana bir televizyon şakası olduğunu söyleyebilir mi? İnsanlar yavaş yavaş sınav salonunu terk ediyordu. Ben donmuş bir vaziyette yerimden kıpırdayamıyordum. Nasıl yani şimdi ben ciddi ciddi sınav salonunda uyuya mı kalmıştım. Yavaşça kolumu cimcikledim. Sağıma soluma bakıp hala sınav salonunda olduğumu gördüm. Bu sefer yüzüme bir tane tokat attım, çıkan sesle masada sınav kağıtlarını poşetine koymaya çalışan gözetmenle göz göze geldim. Elim yanağımda hala boş boş bakıyordum. Ne yapacaktım şimdi ben. Nasıl kurtulacaktım Hatice Sultanın elinden. Dünyanın öteki ucuna gitsem bile Annem elindeki terliği fırlatmak için beni arardı. Bittin kızım Kermi. Bittin sen..