Beni sevdiğime ve sevildiğime ikna eden Can'a baktım. "Seni hep sevdim," dedi. "Seni kendimi kaybedecek kadar çok sevdim." Gülümsedim. Bu sevilmeyen bir kadının buruk gülümsemesiydi. Bir kabullenişti. "Seni kendimi bulacak kadar sevdim," dedim. "Sen kendini kaybettin ben ise kendimi buldum. Ve biz bir doğruda buluşamadık." Beni gülüşüyle çiçek bahçesine çeviren Fatih'e çevirdim gözlerimi. "Yanlış zamanda karşılaştık," dedi. "Her şey daha güzel olabilirdi." "Yanlış zaman dilimindeki en güzel doğrum sendin," dedim. Bir insan aynı anda iki kişiyi sevebilir miydi? Severdi. Ben sevmiştim. Sevgisizlikten gözüm dönmüş bir halde sevmiştim. Çiçek Adam hep hayatımın bir yerinde olsun istemiştim. Şiir Adam ise hayatım olsun istemiştim. Olmadı. "Sevmek için geç değil ama sevilmek için çok geç kaldım."

Şubat ayının soğuk bir sabahında, rüyayla gerçek arasında kalan Simay, hayatını baştan aşağı değiştireceği o kapıya doğru ilerlerken henüz hiçbir şey bilmiyordu. O sabah ihanete uğramış olduğunu görünce eski hayatına görünmez bir çizgi çizerek, asla dönüşü olmayan acılar denizine doğru yelken açacaktır. Bu ihanet Simay'ı değiştirecek, olgunlaştıracak, kabusu olacak, geçmişte saklanmış korkunç ailevi gerçekleri öğrenmesine sebep olacak ve sonu Alzheimer'a doğru gidecektir! Simay'ın hayatının başrolünde bir erkek vardır; adı Yekta! Hayata tutunmak için verdiği mücadeleye ortak olan Yekta'nın kaderi de Simay'la değişince, hayat ikiliyi bambaşka bir sarmala doğru sürükleyecektir. Bir Dilek Hakkı, her bölümüyle okurları şaşırtıcı gerçeklerle yüzleşmeye zorluyor. Bu roman insanın içindeki yalnızlığına ve onunla baş etmenin kılavuzu oluyor. Her sayfasında insan derinliğinde yatan psikolojinin sınır tanımaz gerçeğini soluk kesen bir tempoda okuyacaksınız.