Selam gençler. Ben İrem hikayeye yeni başlıyorum. Lafı uzatmıyacağım pek sık not paylaşmam gerekli olduğunda görüşürüz ♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔♔ TANITIM Sabah lanet bir alarm sesiyle uyanmak kadar iğrenç bişey. yaşamadım hayatım boyunca. Bu gün hafta sonu olmasına rağmen erken kalkıyorum çünkü çok sevgili(!) babacığımın yanına gideceğim. Bir süre hayatımın aşkı olan tavanla bakıştıktan sonra kalktım. Banyoma girdim ve işlerimi hallettim. Bu arada ben kendimi tanıtayım. Adım Ada. Ada SAYMEN. Çok meşhur SAYMEN KOLEJİ' nin tek varisi. Annem ile babam ben daha çok küçükken ayrılmışlar. Şimdi annemde babamda başka biriyle evli. Ben ne kadar babamla ya da annemle görüşmek istemesemde buna mecburum. Bir hafta annemde bir hafta babamda kalıyorum. Aslında normalde hiç arkadaşı olmayıp odasında sadece yemek yemek ve okula gitmek için çıkarım. Bazılarının dediği gibi Bad Girl tarzı yani. Üzerime

.

Umut etmek; hepimizin yaptığı bu değil miydi? Önümüzdeki engelleri aşmak için destek aldığımız, düştüğümüzde tekrar kalkmamızı ve yürümeye devam etmemizi sağlayan o kutsal histi umut. Karanlıkta yolumuzu aydınlatan bir araç, pes etmek üzereyken yavaşça kulağımıza bir daha denememizi fısıldayan inanç dolu bir ses. Bir de aşk var tabii... Şayet biri bana gelip şu hayatta yaşanması gereken en önemli şey ne diye sorsaydı, ona iki kelime söylerdim: Âşık ol. Aşk, belki en zor ve en acı duyguydu fakat âşık insana acı bile çekici gelirdi; acı ondan geldikten sonra. Yüzünü de güldürse, kalbini de parçalasa severdin. Onu sevmeyi severdin. Sana verdiği heyecanı, mutluluğu, hatta hüznü severdin... Ve bir gün umut ile aşkın yolları kesişti. Umutlarına tutunarak yaşayan bir kızın kalbiyle birlikte umutları da paramparça oldu. Aşk yeri geldi onun umutlarını öldürdü, yeri geldi onu yeniden umutlarıyla beraber hayata döndürdü.

Onlar Doğa ve Doğu .. Onlar birbirlerine sıkıca kenetlenmiş ikizler... Onlar'ın hayatlarını , aşklarını ve kardeşliklerini merak ediyorsanız gelin ve görün.