~*~ Önce dudağının kenarında kalan kusmuk parçasında gezindi gözleri.Oradan daha demin kusup, tükürdüğü siyah ama sarı renge dönen botuna baktı üzüntüyle. Ardından televizyonun ekranından kayıp yere yapışan, üzerinde diş izi olan köfteye çevirdi bakışlarını. Dudaklarını birbirine bastırarak gülmemeye çalıştı.Ayakkabılarını kirlettiği için sinirlenebilirdi mesela.Ama bir türlü içinden bunu yapmak gelmiyordu. En son ne zaman güldüğünü hatırlamayan Adrian, şimdi gülmemek için bütün çabasını ortaya koyuyordu. Jamie kıpkırmızı bir yüzle sevdiği adamın karşısında daha ne kadar küçük düşebileceğini merak etti.Keşke o köfte boğazında kalsaydı da ölseydi. En azından Adrian ondan böyle iğrenmezdi. ~*~ Hikâyenin en cıvık ve komik yeri burası sanırım.:D Şimdi ben de kusacağım, müsadenizle...