Hazal, babasının ölümünden sonra annesi ve abisiyle birlikte İzmir'e taşınır. Orada gideceği kolejin sahibinin oğlunun gazabına uğrayacak yeni kişidir. Batu ve Hazal'ın birbirlerine olan nefreti ne zaman aşka yol açacak? Aşk ilk hangisini yakalayacak?

Fatma UZUN; Sakarya 2001 dogumlu lise ogrencisi Fatma UZUN bu kitaba baslarken cok buyuk hayallerle basladik ve guzel ilerleyeceginden eminiz iyi okumlar. 😇😇 Ü. Gülsüm SIRTLI ; Sakarya 2000 doğumlu lise ogrencisi Ümmü Gülsüm SIRTLI Fatmanın da dedigi gibi bu kitabi bir anda yazmaya karar verdik ve cok buyuk hayallerle basladik ilerleyen zamanlarda insallah beraber daha guzel hikayeler cikaracagiz iyi okumalar. 😇😇 Kitapla ilgili sorular icin İNSTAGRAM dm'den ulasabilirsiniz Gsirtliii Ufatmaaaa

Toz pembe bir hayat yoktur. Toz pembe bir renk değil. Bir seçenek değil. Her renk bir siyahla lekelenmiştir. Her şeyin bir sonu, bir uç noktası vardır. Uçurumun kenarı gibi. Çok yüksek gözükür, ancak bir sonu vardır. Çok sevdiğin bir kitap gibi. Ancak bir sonu vardır. Yaşam gibi. Ölmeyeceğini sanırsın. Ölümsüz olduğunu sanırsın. Ancak o gün gelir çatar ve ölürsün. Benim hikayemin de bir sonu vardı. Bir uç noktası vardı. Ben bir cezalıydım. Cezam ise asla bir kelebeğe dönüşemeyecek bir tırtıl olmamdı. İnsanların canını yakıyordum. Bir tedavi bulmak için insanlara acı çektiriyordum. Bunu annemin göz yaşlarından öğrenmiştim. Ben bir insandım. Diğer tüm insanlar gibi mutlu olmak istiyordum. Mutluluğun peşinden koşturuyordum, ta ki bana deli gözüyle bakıldığını fark edene dek.

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------