Hatice okulun en çalışkan kızıdı. Aynı zamanda en tipsizi de. Bu yuzden herkes ona okulda kezban derdi. Kendine hiç önem vermezdi. Erkek gibi giyinirdi . Ve bir gün birine aşık oldu. Kerem'e. Kerem bunu öğrenince Haticeyle dalga geçer. Hatice ise çok üzülür ve kendini değiştirmeye karar verir. Hatice istediğini yapar ve değişir. O şimdi okulun popi kızı . Bütün erkekler peşinde pervanedir. Tabi Keremde. Hatice de Kerem den intikam almak için kötü bir oyun oynar...

Her şey o gün değişmişti...Evet o gün üniversite bitiyordu mezun oluyordum!İste en kötü günümde o gün bizim kaza yaptığımız gün.Ailemin öldüğü gün Canımdan can Gittiği gün.Ailemden kalan para da bitince is aramam gerektiğini anladım.Sonra iş aramaya başladım.BAKALIM KAHRAMANIMIZIN BULDUĞU İŞ ONUN HAYATINI NASIL DEĞIŞTIRECEKTİR?

Bizim hikayemizin olağanüstü bir güzelliği yoktu. Olağanüstü kişiler, olağanüstü olaylar... Hiçbiri. Ama bizim hikayemizdi ya... Bu en güzeliydi. Bu, o gülünce kalbimin deli gibi çırpınışının, ne kadar kırılırsak kırılalım dönüşümüzün hikayesiydi. Bu bir kızın aşkı öğrenişinin, bir oğlanın aşkın ta kendisine tutulmasının hikayesiydi. Bu, bizim hikayemizdi. -- Bu hikaye, iki komşunun hikayesi. İki aşığın hikayesi. İnsanların severken yaptığı saçmalıkları anlatan bir hikaye. Koltuklarınıza kurulun, çünkü vakit, âşık olma vakti. -- Telif hakları tuvaletimizin klozetindedir. Bu hikayeyi başka bir yerde görürseniz uyarın lütfen. Not: Şu an düzenlenmektedir. Bu yüzden olaylar arasında bağlantı kuramazsanız şaşırmayınız.

AnıLar vardir güLmeyi bekleyen

Ben geceysem sen günüme doğan güneşsin... Simsiyah gökyüzümde parlayan yıldız, dondurucu kışımda içimi ısıtan yaz, karanlığımı aydınlatan saf ışıksın... Sen beni iyi yapan her şeyin ta kendisisin!

Ben Alya. Ergenlik ortalarında bi kızım . Normalde benim yaşımdaki bi kızın 40 50 kilo civarı gibi olması lazımsa ben kesinlikle normal değilim. Anormallikte boyut atladım resmen. Uzun zamandır da böyleyim. İlk başta insanların durmadan benimle dalga geçmeleri çok sinirimi bozsa da bir süre sonra alışmaya başladım. Ama alışmam bu halimden memnun olduğum anlamına gelmiyor. Vücudumdan nefret ediyorum. Ben bile kendimi sevmezken başkası nasıl beni sevebilir ki ? Ama bazen hiç bir şey düşündüğün gibi olmaz. Mucize diye bi şey var sonuçta. *Okumakta olduğunuz ya da okuyup "Bu ne lan?" diyiceğiniz bu hikaye tamamen ve maalesef gerçektir.