Ben Esila. Hayatım klasik bir genç kızın hayatı kadar normaldi. Okuluma gidip gelirdim. Bir arkadaş grubum vardı üç kişilik : Tuğçe, Büşra ve ben. Bir aralar yetimhaneye gitmeyi takıntı yapmıştım. Sürekli gider oldum. Ve bir kıza çarptım. Kumral saçlı, mavi gözlü, dolgun pespembe dudaklı şirin bir kıza çarpmıştım. Doğal olarak küçücük kız telaşlandı ve konuştu: - Şey, üzgünüm. - Sorun değil, adın ne? - Adım Duru. - Bende Esila, tanıştığımıza memnun oldum. Ve işte her şey Duru'nun abisini görmem ile başladı.

bu benim İstanbul'daki ilk ilk günüm . Hayat burada daha başka . Yeni arkadaşlarım olacak diye seviniyorum. nede olsa bu daha başlangıç . Kendimi maceraların akışına bırakacağım . Sadece bununla kalmayacak maceralı günlerim.Daha neler neler kim bilir ... Bugün çok olan ustu birşey yaşadım . Okulumuzun fen bilimleri öğretmeni bodrum katında bulunan laboratuarda bir kiza iğne yaptığını ve o kızın minik bir kelebeğe dönüştüğünü gördüm . Resmen şok geçirdim. Anneme bile söyleyecek cesareti bulamadım. her zaman bebekce gelirdi şu dönüştürme hikayeleri ama anladimki herşeyin bir doğruluğu vardır . Okulda o kızı gördüm ,korktum.Koşarak kaçıyordum ki "duur "dedi bir ses .Anında durdum .Yanıma geldi .Bi baktım ki o kız .kekeleyerk " ne-ne var "dedim .Kız ise "neden bu kadar hızlısın" dedi .Şüpheci bir şekilde .Cevap vermedim ve kaçtım. Artık gücüm kalmadı ve olanları Anneme anlattım .Annem ise"kızım hayyeler mi görüyorsun "deyip dışladı umrumda değil gerçek her yada geç ortaya çıkacak ...

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

Arkadaşlar bu benim ilk hikayem ve hayal ürünü ya da kurgu değil. Kendi hayatımdan esinlenerek bu hikayeyi oluşturdum.Ayrıca yanlışlarım olursa da kusura bakmayın.İlk hikayem sonuçta olacak o kadar.İyi kötü ne varsa söyleyeceğiniz bütün sözler yoruma lütfenn. Bu arada hikayenin içeriğine bakacak olursak ORDU'NUN ÜNYE ilçesinde yaşayan lise öğrencisi ile ilgili. Sevdiği bir çocuk var. Önce kendi arkadaşından uzaklaştırıp daha sonra kendisine aşık etmeye çalışıyor. Daha sonra tam gercekten bu iş oldu derken araya yeni birileri giriyor ve cocuğun buna oyun oynamak istediğini anlıyor. O günden sonra intikam alma cabası var. Bakalım amacına ulaşabilcek mi o kız yoksa bataklığa batarmışcasına daha da mı batacak? Umarım o koskoca bataklıkta kendini çiçek olarak görmez. Başkasının oyununa gelmez. Çünkü insanlar kendi çıkarları bitene kadar sana çiçeksin der. Sonra da işi bitince çeker gider ve o çiçek de nolduğundan habersiz oracıkta solar gider.Sizce o kıza ne olur ? Okuyunca görürsünüz :-)