New description coming soon

Laat ik maar beginnen bij het begin. Ik ben Claire, bijna vijftien, ik heb stijl bruin haar tot mijn navel, en ik heb groene ogen. Mijn ouders kwamen plotseling met het nieuws dat we moesten verhuizen, en dat dan al binnen een week! En alsof alles erger kon, stuurden ze mij naar een kostschool. Mijn ouders zeiden dat dat mij goed zou doen, omdat het een kostschool was voor, "tieners met problemen". Wat ik alleen niet wist was dat die problemen iets anders inhield dan een slecht gedrag, of een grote mond. Ook was de school iets heel anders dan ik had verwacht. Tijdens mijn ontvangst kwam ik daar al snel genoeg achter.

Éen tekst, Éen wapen, Éen dader, Éen slachtoffer.

Lang geleden, nog vóór dat de aarde bestond was er alleen maar een boom. Geen normale boom maar een boom die wel 3 keer zo groot als de aarde was. Die boom heette de runaboom. Zijn wortels zaten niet in de grond, maar zweefden gewoon in de mitsu -'mitsu' is een soort van ruimte- . De takken van die boom waren landen, zo leken ze toch. Op elke tak leefde er een volk. Je had kleine takken met kleinere wezens en grote met dan weer grotere wezens. In de holte van die reuzachtige boom was er De Erts. De Erts was een soort god, het hart van de runaboom. Die Erts is onzichtbaar maar alleen degene die de runaboom kan redden kan Hem zien. Maar nog niemand wist wie dat was.

Lang, lang geleden was er geen aarde, geen heelal. De enige wereld die er was was de wereld Rinâsu. Het was een groot land, met uitgestrekte bossen, weiden, woestijnen, rivieren en bergen. In Rinâsu heerste koning noch keizer. De belangrijkste figuur was de Nâs zelf, naar wie Rinâsu vernoemd was. De Nâs had geen vorm of lichaam, was niet zichtbaar voor een sterfelijke ziel. Men wist ook niet welk geslacht het had, maar er werd over een 'hij' gesproken. Ook al had Hij geen lichaam, Hij heerste over Rinâsu. Hij was als een God boven alle goden, een kracht die iedereen aanbad. Hij had Rinâsu geschapen en waakte over Zijn creatie. De Nâs hield steeds een oogje op Rinâsu en het voelde soms zelfs alsof je hem aan de hemel kon zien en zijn gedachten kon horen in de wind. Er was maar één Nâs, heilig en uniek. Hij had niet alleen Rinâsu zelf gevormd maar ook alle levende wezens erin. Er leefden geen mensen in Rinâsu. Wel waren er eenhoorns, de Pegasus, wölven, Aïlys, florts, Thliis, trollen en bürgen. Een van die eenhoorns, Acy genaamd, zou dé keuze moeten maken. Maar de keuze werd vóór hem gemaakt en niets was nog zeker. Iedereen vreesde het onverwachte, maar het was het onmogelijke dat werkelijkheid werd.