Langzaam stierf ze af. Ze wilde een einde aan haar ellende knopen. Een eind aan haar bestaan. Om te zinken in de afgrond waar ze in was bezweken. Om te vergruizelen en voorgoed heen te gaan. Maar de gedrongen vlam, het nagenoeg gedoofde vuur liet haar niet rusten. Het weigerde de eens zo levenslustige vrouw haar lot te omzeilen. Het was vastberaden haar verbijzeld hart te remediëren. Haar laatste redding.