Bundan asırlar önce, bir maden kazası sonucunda yeraltındaki işçiler nefes almakla kendi kanında boğulmak arasındaki ince çizgide yürüyorken keşfettikleri uçsuz bucaksız arazi onlar için bir umut ışığı oldu. Bu şansı en iyi şekilde değerlendirerek orayı kimsenin adını dahi duymadığı, yerin metrelerce altındaki bir şehir haline getirdiler. Groundiam adını verdikleri şehirde herkes mutluydu. İnsanlar yeryüzündeki gibi bencil değildi ve iyi yetiştirilmişlerdi. Ancak, bu sevgi dolu insanların kalbine bir şey serpiştirmeyi ulaşmak için çabalayan sadece tek bir kişi vardı; Melanie. Melanie ta ki gizemli adamla tanışana kadar kendisini diğer herkesten farklı sanıyordu. Oysa vatan haini olan başkalarının da olduğunu öğrendiğinde her şey değişecekti. Ve Melanie ''yukarıdaki'' dünyadan bahsetmenin bile yasak olduğu şehirde, gökyüzünü bir kez olsun görebilmek için her şeyi göze almaya hazırdı.

Rol eşimle ilk öpüşmemizin beni bu denli heyecanlandırabileceğini asla düşünmemiştim. Pekala.. Sanırım bu iyiye işaret değil... Yepyeni bir #hantol hikayesi! Ali ve Selin'i artık tanıyoruz değil mi? Onlarınki sanki yasak aşk.. Aralarındaki çekim o kadar belirgin ki, bazen Selin'nin yaşadığı duyguları biz bile hissedebiliyoruz. Peki ya bize bu mükemmel ilişkiyi sunan Tolga ve Hande'nin arasındaki uyum? AlSel gibi gerçek mi yoksa sadece bir tesadüf mü?

O , büyüleyici mavilerinin ardında karanlıkları gizleyen bir zalimdi. O, ruhunun en derin dehlizlerinde çocukluğunu saklayan bir acizdi. Ben , onun deyimiyle "koca gözlü kız" ; bense onun can yakan şefkatine muhtaç küçük bir kız çocuğundan başka bir şey değildim.

''Psikopatsın sen. İnsanları öldürmekten zevk alan manyağın tekisin.'' Kapak Vampire Photoshop tarafından yapılmıştır.

Güneşin Kızları hikayesi , Ali ve Selin karakterleri üzerine yazılmış tek bölümlük bir hikayedir. Keyifli okumalar dilerim

Hatanın devam kitabıdır.İlk kitabı okumadan okumayınız... Hatanın açığa çıkışını konu almaktadır.

Kadere inanır mısınız? Peki kader nedir? Yaptığımız tercihlerle yürüdüğümüz yol mudur kaderimiz? Yoksa zaten çoktan çizilmiş bir yoldan mı sürükleniyoruz? Yaşadığım hayat benim için önceden mi çizildi, yoksa ben mi seçtim bilmiyorum ama elimde olsa yine aynı insanlarla paylaşırdım hayatımı. Herkesin bir hikayesi vardır; Kimi kağıda kazır hikayesini, kimi etine... Kağıt yanınca, et gömülünce biter hikaye.