"Gel benimle." Dedi elini uzatarak. "Seni bir yere götüreceğim." "Nereye?" Diye sordum beni heyecanlandıran gözlerine bakarak. "Çok seveceğin bir yere." Dediğinde güldüm ve elini tuttum. Bir süre yürüdükten sonra önümüze kocaman bir kapı çıktı. "Burası neresi böyle?" Diye sordum şaşkınlıkla. Kocaman bir kutuya benziyordu. "Hadi, gel." Dedi ve kapıyı açıp içeriye girdi. Güldüm ve ben de içeriye girdim. Şaşkınlık içinde etrafa bakmaya başladım. O kadar güzeldi ki... Çimenlerin arasında rengarenk çiçekler vardı. Tam karşıda bir masa vardı. "İnanmıyorum." Diye mırıldandım Toprak'a dönerek. "Hayal gibi..." "Benim hayalim neresi biliyor musun?" Diye sordu ellerimi tutup. "Neresi?" Diyerek fısıldadım. Kalbim öyle hızlı atıyordu ki, heyacandan konuşamıyordum. "Burası." Dedi kalbimi işaret ederek. "Bana ait olan kalbin, kokun, ellerin, gülüşün, saçların, hayat bulduğum o gözlerin... Kalbinle anladım ben sevgiyi. Ellerinle tutundum hayata. Gülüşünle güldüm. Duru, her anımı, nefesimi sonsuza dek seninle paylaşmama izin verir misin?"

Tanıtım Filmi; https://youtu.be/DK4Ybw5F2z4 Rüya'nın tek suçu sevmekti. Nereden bilebilirdi ki o ağır sözleri duyacağını? Nasıl bekleyebilirdi ki duygularının ayaklar altına alınacak kadar basit algılanacağını? O sadece sevmişti!! O sadece Toprak'ı sevmişti!! Bu yüzden karar verdi. Değişecekti!! Toprak'tan intikamını alacaktı. Aynı şeyleri onada yaşatacaktı. Nasıl bir hismiş ona da tattıracaktı!! Her şey Rüya'nın istediği gibi mi gidecekti yoksa sarpa mı saracaktı? Zaman aşkı mı intikamı mı galip getirecekti? Hepsinin cevabı zaman da saklıydı. Zaman bu yüzden onlar için çok önemliydi...

Bir cinayet. İki görgü tanığı. Ve tıpkı kâbuslar gibi bitmek bilmeyen olaylar. Karanlıktan çıkmak istiyorlar ama karanlık üstlerine çökmüş, ruhlarıyla harmanlanıp vahşi bir hayvan gibi kemiriyor zaten tükenmekte olan aydınlığı. Bu hikayede sorulması gereken asıl soru şu; Karanlık bir gün aydınlığa çıkabilir mi ?