"Görünen yalnızca bir sanrıdan, görünmeyen ise geçmişe ait bir yangından ibaretti." Elif, sıradan bir günün ardından durakta beklerken onun dünyasına asla ait olmadığını fark ettiği gizemli bir adamla basit bir sebepten tartışır. Bu tartışmanın ise hayatını altüst edeceğinden habersizdir. Kısa bir süre sonra bir hastane odasında uyandığında nasıl büyük bir belaya bulaştığını anlayacaktır ama her şey için çok geçtir. Gizemli adam, Elif'in tehlikede olduğunu söylüyor ve bu tehlikeden kurtulmanın tek yolunun onunla evlenmekten geçtiğini iddia ediyordur. İddiası bir tuzak, sahte evlilik vaadi bir yalan, sırları ise gerçektir. Ancak hissetmeyi bilmeyen bu adam ona ilk gördüğü andan itibaren âşık olmaya başladığında işler içinden çıkılmaz bir hal alır. Yaşama talihini avlayan bu adamın adı ise Siraç Vuslat'tır. "Sen," dedi kalabalığın ardından sıyrılan sesi. "Yalnızca kör talihini avladın." O an şimşek çaksaydı, onun buz gibi sesini taklit etmiş olurdu. "Seni tekrar bulacağım." Uyarı: Yetişkin okurlar içindir.

Tanrı kaderleri yazıyordu... Ve biz KALEM İŞÇİLERİ onun yarattığı şiir gibi ruhların anılarını ölümsüzleştirmek için seçildik. Z.Naz Ergun

Başta senin benim celladım olacağını anlamadım Kırım kongosu.Evet lakabın tam olarak da bu. Zamanında gönlümü şen etmiş olsan da benden aldığın çok fazla şey var. Mesela 3 ayda senin yüzünden psikolojik tedaviler aldım.Bazıları ne kadar savunsa da bağlı kalma bahanesiyle cinsel duygularını benim üzerimde denedin. Ama kimse sanmasın ki bu bir tecavüz.Fakat pişmanlık içimi bir mıh gibi sarmış bulunmakta.Bir kere ben istesem bile,böyle bir orospu olsam bile, sen bana nasıl kıydın? Belki güvendim bilmiyorum hatırlayamıyorum bile.Ama bana kıymamalıydın Bay Kongo.Canımı ateşler içine atmamalıydın.Bazı kişiler bunu okuyunca beni çok yadırgayacak biliyorum.Sadece size pişmanlığın sözlük anlamını kısa bir hikayeyle belirtmek istedim.Evet bazı insanlara göre bir kaşarım.Hem de 16 yaşındaki küçük bir kaşar.Durmayın,sözlerinizi esirgemeyin beni yadırgamanızı sağlayacak çok şey yazacağım daha...

Ben sɑnɑ mecburum bilemezsin Adını mıh gibi ɑklımdɑ tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sɑnɑ mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum. Ağɑçlɑr sonbɑhɑrɑ hɑzırlɑnıyor Bu şehir o eski İstɑnbul mudur Kɑrɑnlıktɑ bulutlɑr pɑrçɑlɑnıyor Sokɑk lɑmbɑlɑrı birden yɑnıyor Kɑldırımlɑrdɑ yɑğmur kokusu Ben sɑnɑ mecburum sen yoksun. Sevmek kimi zɑmɑn rezilce korkuludur İnsɑn bir ɑkşɑm üstü ɑnsızın yorulur Tutsɑk usturɑ ɑğzındɑ yɑşɑmɑktɑn Kimi zɑmɑn ellerini kırɑr tutkusu Bir kɑç hɑyɑt çıkɑrır yɑşɑmɑsındɑn Hɑngi kɑpıyı çɑlsɑ kimi zɑmɑn Arkɑsındɑ yɑlnızlığın hınzır uğultusu Fɑtih’te yoksul bir grɑmofon çɑlıyor Eski zɑmɑnlɑrdɑn bir cumɑ çɑlıyor Durup köşe bɑşındɑ deliksiz dinlesem Sɑnɑ kullɑnılmɑmış bir gök getirsem Hɑftɑlɑr ellerimde ufɑlɑnıyor Ne yɑpsɑm ne tutsɑm nereye gitsem Ben sɑnɑ mecburum sen yoksun. Belki hɑzirɑn dɑ mɑvi benekli çocuksun Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden Belki Yeşilköy’de uçɑğɑ biniyorsun Bütün ıslɑnmışsın tüylerin ürperiyor Belki kö

Yüreklerin deli gibi çarpması,sevdanın zirveye taşmasi,gönül sızısı,alın yazısi... aşkı anlatan cümleler,aşkı yaşatan duygular degil mi bunlar... Beynimin ortasina mıh gibi çakılmış bir kader,tuzla buz olmuş pembe hayaller,aglayan gözler,bogazimda dügümlenmiş közlü sözler.kalp ağrısı,can acısı... Öyleyse neden bu duygulara hakim benligim? Azrailin nefesi neden hep ensemde? Bilmiyorum sen misin bana bu aşkı ölürcesine yaşatan,yoksa ben miyim ölmek için senin sevdana sataşan?