Güney Kore'de geçen bir gençlik hikayesi; Tesadüf eseri başladı her şey onun için, Hiç kimsesi olmayan, Kendi başına yaşayan kahramanımızın hayatı bir günde değişti, Artık ünlü bir okulda,dost diye bileceği insanlar ile, Ama belki de o öyle sanıyordu, Aşık olduğu kişiden ihanet,dosttan ihanet...her şey oyun mu? Yoksa onu gerçekten seviyor mu? Bakalım,okuyalım öğrenelim. Belki çoktan tek aşkını bulmuştur değil mi?

Herkesin iyi bir hayatı vardır. Elbet de Ecrinin de iyi bir hayatı vardı. Peki ya mükemmel olmasını isterse? Hikayeler de hep iyi kızın masalı anlatılır. Okula yeni başlar altın çocuğu kötü kızın elinden kapar ve mutlu mesut yaşarlar. Ama bu kez roller farklı. Kötü kızımız savaşmakta kararlı. Hadi birde onun hissettiklerine bakalım. Ama durun kötü kız olmak yeterli mi? Belki de önce tacı kapmalıdır. Kraliçe olmalıdır. Peki aşk mı önce gelir? Güç mü?

Merhabalar, ailesiyle yüzleşmeye karar veren Alara Kozan'ın macerasına karışan bir aşk hikayesi... Akla gelmeyen ama başa gelen felaketler... Sürükleyici romanımla sizleri başbaşa bırakıyorum... Keyifli okumalar :)

Umut etmek; hepimizin yaptığı bu değil miydi? Önümüzdeki engelleri aşmak için destek aldığımız, düştüğümüzde tekrar kalkmamızı ve yürümeye devam etmemizi sağlayan o kutsal histi umut. Karanlıkta yolumuzu aydınlatan bir araç, pes etmek üzereyken yavaşça kulağımıza bir daha denememizi fısıldayan inanç dolu bir ses. Bir de aşk var tabii... Şayet biri bana gelip şu hayatta yaşanması gereken en önemli şey ne diye sorsaydı, ona iki kelime söylerdim: Âşık ol. Aşk, belki en zor ve en acı duyguydu fakat âşık insana acı bile çekici gelirdi; acı ondan geldikten sonra. Yüzünü de güldürse, kalbini de parçalasa severdin. Onu sevmeyi severdin. Sana verdiği heyecanı, mutluluğu, hatta hüznü severdin... Ve bir gün umut ile aşkın yolları kesişti. Umutlarına tutunarak yaşayan bir kızın kalbiyle birlikte umutları da paramparça oldu. Aşk yeri geldi onun umutlarını öldürdü, yeri geldi onu yeniden umutlarıyla beraber hayata döndürdü.