Genç kız, yerde yatan genç adamın önünde diz çöktü. Parmakları onun yüzünü avuçlarken yutkundu, genzi yanıyordu. Acı; damarlarından sızarak âdeta kanına karışıyor, her bir zerresinin kavrulmasını sağlıyordu. Aciz bedeni bunu kaldıramayacak kadar düşkündü. "Sokağım."dedi titreyen sesiyle. Gözlerindeki yaşlara aldırmadan acı bir çığlık attı. Yüreğindeki vaveyla bedeninde bir volkan gibi patlıyordu. "Beni bırakma, sokağım!" °°°° Onların hikayesi ölümle başlıyordu! Ölüm, iki ayrı insanın sevdiklerini ellerinden almıştı. Yıldız çiçeği ve bir okyanus gözlü. Onların kalbinde yatan kanatsız melekleri, hayata küskünlükleri ve de güzel sevmeleri acıya dem vuruyordu. Onların rengi ne siyahtı ne de beyaz. Onların rengi topraktı. Sevdiklerini ellerinden alan toprağın rengi... • Yaşadıkları kayıplarla yolları kesişen iki gencin yürek burkan hikâyesini okumaya hazır mısınız? Âşk; onlar için sadece acıdan ibaretti. Ta ki birbirleriyle karşılaşana dek... °°° #Kötü çocuk, masum kız hikâyesi değildir! •Okyanus gözlü çocukla, çiçeğinin hikâyesi. ~Dram içerir.~ °°° Bu hikâyenin tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz!

YANANDA SEN YAKANDA SEN...

☆ "Aker dur kımıldama. Kirpiğin düşmüş." Sanki bir elmasa dokunuyormuş gibi yavaşça aldım yanağından tenine tutunmaya çalışan kirpiği ve parmaklarımı üzerine kapattım. "Dilek tut bakalım Yağız Aker." Gözlerini yumup uzunca bir süre öyle kaldı. Güneş olmadan bile güzeldi gökyüzü. "Üstte mi altta mı?" Ne yaptığımı anlamaya çalışarak beni izliyordu. "Kirpik diyorum, üstte mi altta mı?" Derin bir nefes alıp havada asılı kalan elimi tuttu. Sanki Sahra çölüne yağmur yağıyordu şimdi. "Üstte." Ve bingo! Üstteydi. "Pekala şimdi son soru, uçar mı uçmaz mı?" Düşündüğünü belli eder şekilde elini çenesine koydu. "Uçar." Nefesinden kanat taktı ruhundan düşen kirpiğe ve kirpik uçuverdi. "Dileğin kabul olacak. Ne diledin peki?" Bana kaybettiklerimi hediye eden gülümseyişini saklamaya çalışarak radyoyu açtı. "Umutlarımı elinde tutanı." ☆ Dudaklarında batsın güneş, İzin ver üstünü örtsün gece. Saklanmana gerek yok artık; Seni tanımazlar. Diğer bedenlerden farksızsın. Gözlerini kapat, Derin bir uyku seni bekliyor. Korkma! Güvendesin burada, KARANLIKTA... Tüm hakları saklıdır. 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri kanunu gereğince kitabım koruma altındadır. Çalındığı, kopyalandığındığı ve izinsiz alıntı yapıldığı taktirde YASAL İŞLEM başlatılacaktır.

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

AV, İndigo YAYINLARI aracılığıyla raflarda! * Zamanın çok öncesinden gelen bir savaş ve tüm bunlardan habersiz bir genç kız... Annabelle Jefferson, Hiddenfield kasabasına adımını attığı an bir şeylerin yolunda olmadığını biliyordu. Fakat bu kadar akıl almaz olayların tam ortasına düşeceğini asla tahmin edemezdi. Ağaçların arasındaki tapınağın anlatılmamış hikâyesi, kanlı bir tarih ve aydınlık ile karanlığın bitmek bilmez çatışması... Tüm bunların ortasında Annabelle'i, karşısına çıkan tehlikelerden koruyan ama rengini asla belli etmeyen bir genç adam: Jay Sullivan. Peki ya Annabelle'i, Jay'den kim koruyacaktı? Kendi avına âşık olan bir avcı, Yok edecek mi avını hiç düşünmeden? Ya da Koruyabilecek mi onu kendisinden? * #1 in Fantastik