Byli szczęśliwi. Pan i Pani Horan. Niall, Megan i Amy. Ale ktoś stanął na ich drodze zaledwie po siedmiu miesiącach szczęścia ich rodziny. Jednak nie był to byle kto. Przyznała się do bycia siostrą Megan. Tą która jej nienawidziła. Amanda. Nie rujnuje życia swojej siostry tak jak zwykle. Przychodzi z dowodem posiadania dziecka z nikim innym jak Niallem Horanem, mężem jej siostry. Może kłamać? Czy Megan uwierzy swojej siostrze? Jeśli to zrobi, co się stanie z jej nowo odbudowaną rodziną? Co z Amy i jej nienarodzoną siostrą? Przede wszystkim, co zrobi Niall? ______________________________________ DRUGA CZĘŚĆ OPOWIADANIA 'I WANT TO BE MRS HORAN' :)

Stałam oparta o drzewo i obserwowałam jego każdy ruch. Stał opary nieschludnie o swój czarny samochód. Jego brązowe włosy powiewał wiatr a miodowymi tęczówkami rozglądał się po okolicy, nie mając pojęcia o mojej obecności. Zapewne czekał na swój gang. Wrócił i myśli że tym razem po raz kolejny zawładnie tym miasteczkiem. Nie tym razem skarbie. Zbyt wiele razy przez ciebie cierpiałam. To wszystko twoja wina. To przez ciebie oni zginęli. Mimo mojej miłości do Ciebie pozwoliłeś im na to. Zabili moich rodziców. A ty zamiast być przy mnie uciekłeś. Zostawiłeś mnie z moim bratem, który zniszczył mnie bardziej niż Ty. Nauczył mnie zabijać. Pokazał jak nie czuć żadnego bólu, współczucia, uczucia, miłości, łez. Pozbawił mnie emocji. Jestem potworem bez serca , nie chcesz spotkać mnie na swej drodze. Ale teraz. Jesteś tu. Wróciłeś. Nasze spotkanie jest nieuniknione. Zawsze będę tuż za Tobą. Będę ich zabijać i szeptać Ci do ucha. Skarbie jesteś przegrany. Tym razem to ja będę Cię niszczyła. * Siedziałam w jego objęciach i czułam że mam wszystko. Gdy patrzył na mnie tymi swoimi miodowymi oczami widziałam w nich cały świat. - Kocham Cię skarbie. - wyszeptał mi do ucha. Moje usta rozszerzyły się w uśmiechu, a serce zalała przyjemna fala ciepła. - Też Cię kocham Justin. - szepnęłam i złożyłam pocałunek na jego rozchylonych ustach. - Pamiętasz co Ci ostatnio obiecałem ? - spytał .Nigdy w życiu tego nie mogłabym zapomnieć. - Razem na zawsze.. - spojrzałam na niego. - Cała wieczność przed nami. - dokończył swoją obietnice. Na zawsze mój. Zawsze Jego. * Otworzyłam oczy i spojrzałam na chłopaka który kiedyś obiecał mi wieczność. Którego jak mała naiwna dziewczynka kochałam całym sercem i wierzyłam w jego obiecaną wieczność. Gdyby jeszcze ta miłość była prawdziwa. Dzisiaj nic po niej nie ma. Tylko wspomnienia. Dziś jestem twoim cieniem Bieber