Pogrążyli się w smutkach w najtrudniejszych momentach swojego życia. Doczesność posypała się w drobne okruchy, nie z ich winy. Nie mieli wpływu na taki obrót zdarzeń, teraz muszą zmierzyć się z każdym nadchodzącym dniem, zasypiając niemal codziennie ze łzami w oczach... Cierpienie nie odchodzi tak po prostu, do tego potrzeba czasu, pokładu sił i zaufania samemu sobie. A oni mają jedynie poszarpane dusze, to wszystko co im zostało, aby uratować się z sideł cierpienia... po prostu są Nietykalni - dla siebie i dla wszystkich.