Hayat iki kirpik arasında acılı bir mesafe. Bazıları bu yolun sonunda çeker acıyı, bazıları doğarken, bazıları hiç çekmez, bazıları onunla yaşar... Eylül kurtulamadı vedanın olduğu bir dünyada acılı sonlardan. Korkusuz yürür bazıları bu yollarda; koşulsuz, şartsız. Yağız koştu her kötü sonun peşinden onu da içindeki fırtınaya çekerken... Bir ölüm şarkısı fısıldanır bazı kulaklara, ölüm değildir bu, bundan sonraki hayatını yansıtır sana. "Hayatına hiç girmemeliydim. Ben uzaktan yakıştım senin yanına. Yaklaşırsam ikimiz de yanardık. Ben kül oldum ama hala seni yakmaya devam ediyorum. Kimsenin söndürmesine de izin vermiyorum, ben de söndürmüyorum. Tam buz tutacağım dediğin anda daha da harlanıyor ateşim, sönmek bilmeyen ateşini daha da alevlendiriyorum. Peki sönmüş bir kül alevli bir yangının başlangıcı olur mu? Özür dilerim güzelim, ben senin başlangıcın oldum..." Tüm hakları Epsilon Yayınları'na devredilmiştir. İsim, konu ve kapak çalınma durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Kaynak gösterilerek tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında yayıncının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çoğaltılamaz.

Zeynep, babasını kaybettikten sonra annesini de kaybedince yetimhane günleri başlamıştı. Evlatlık gittiği ailede başına gelen olaylar onu bir kaçışa sürükledi. Her şeyden, belki de geçmişinden, belki de insanlardan kaçıyordu... Kılık değiştirip erkek olmuştu. İncecik, pamuk gibi yumuşak sesini bir erkek gibi kalınlaştıramayınca konuşmayı da bırakmış, insanlarla cebinde taşıdığı kağıtlara bir şeyler yazarak anlaşmaya çalışmıştı... O artık Dilsiz Selim'di... Kendi canına kıyıp annesine kavuşmak istedi ama intihar edenler cennete gidemezdi ki! Genç kız, bir ceset gibi ölümü beklerken Yusuf çıktı karşısına... Yoksa aşk mıydı kapısını çalan? Yalnızlığa elveda diyebilecek miydi? Hoş geldiniz Zeynep'in dünyasına. Kapıyı açın ve ilk bölümüyle birlikte Zeynep'in hikayesini izlemeye başlayın. (Bizi sosyal medyada takip edin; https://www.facebook.com/ElvedaYalnizlikRoman)

Senelerce aşık olduğum kişi şimdi üvey abim mi olacaktı? İmkansızdı bizimkisi. Defalarca imkansız olduğumuzu söylerdii.