Agapi yayıncılık ile raflarda.. '' Yıllardır içinde sakladığı , kıyıya köşeye ötelediği kalbini en kuytu köşelerden bulup çıkardı bu Yeşil gözlü Prens. Önce gülüşüyle tozunu aldı kullanılmamış yüreğinin . Sonra sevdi ve sarıldı ona. O an ilk defa gerçekten yaşadığını hissetti bu deli kız. Kalbi artık buradayım der gibi deli gibi atmaya başladı.Aşık oldu. Yandı. Tutuldu . '' Ebe laz kızı sihirbaz mısın sen?. Sana bakınca etraftaki herkes kayboluyor'' Memleket yeşili gözleriyle baktı uzun uzun. Onunkilere kitlenmiş ela gözleri izinsizce dolup taşmaya başladı. Damladı yere gözyaşları.. Uzun kemikli elleriyle avuçladı yüzünü . Zeynep'in kanı çekilmiş vücudunu yaktı bu eller . ... Telif hakları Kültür Bakanlığı tarafından onaylanmış olup, tüm haklar yazara aittir. --ilk yayınlanma tarihi: 7 Kasım 2015--

Mihriban gülüyor, kıkırtılar bırakıyor ve farkında olmadan karnını okşayan kocasını hissediyordu. Uzun kavak ağaçlarının yanına vardıklarında Gülsarı yavaşladı, ufuğa doğru usulca yürürken kocasının göğsüne sırtını yasladı. Kocası saçlarının kokusunu içine çekerken atın eyerini tuttu. Mihriban ufuğa dalmışken, "Sonunda ne var dersin? Dünya bu köy mü? Bu köy kadar küçük mü? Çıkacak mıyım şu köyden, görecek miyim engin denizleri?" dedi ve Gülsarı'nın yelelerini usul usul okşadı. Sözleri kocasını etkilemişti, Emin atın üstünde duran karısını bir nebze daha kendisine çekti. Ne yaptığını sorgulamak umrunda bile değildi, Mihriban dilberi karısı değil miydi? Koynuna alsa, bir nebze sevgi verse kim neye karışırdı? Peki ya Cennet? Gerçek sevdası Cennet miydi? Öyleyse Mihriban'ın her halini sevecekmiş gibi hissetmezdi ki. "Kader," dedi net bir sesle. "Kader Mihriban, kader."

Bir insan bu kadar acıya nasıl dayanabilir? Bir kadın bu kadar kederle nasıl yaşayabilir?insan kaderini değiştirebilir mi?Hanife kaderini değiştirebilecek mi? Dillere destan güzelliğiyle hayattan beklediği mutluluk ve huzuru yakalayamayan masum bir Anadolu kızının hikayesi.Sevdayı ve aşkı sadece okyanusta bir zerre kadar tadabilmiş fakat sürdürememiş fedakar , çilekeş bir anneye dönüşmüş bir çok Anadolu kadınının ortak kaderini yaşayan güzel Hanife'nin hikayesi. Kurtuluş savaşından yeni çıkan insanların yokluk fakirlik ve çaresizlik içinde verdiği yaşam mücadelesi ;yoksulluk yüzünden kayıp giden hayatlar, cehaletin ve çaresizliğin sürüklediği geri dönüşü olmayan hatalar ...Hatalar sonunda kabusa dönen hayatlar...yarım kalan sevdalar..yaşanmamış çocukluk yılları ..ve daha fazlası.....

Bir deli fişek ile zorba hikayesi... Tatlı mı tatlı bir romantik komedi. "Erdem iyi misin? Biz gerçekten birlikte değiliz ya hani." "Olabilir... Ben yaptığım işi ciddiyetle yaparım." Ay şimdi bayılacaktım. Birde iş diyordu. "Erdem çıldırtma beni!" diyerek cırladım. Aa bu adamın derdi neydi? "Bu yalandan, ufacıktan bir şey... Yani kendi işlerin gibi ciddiye almayacaksın. O yüzden sakın sınırlarımı geçme!" Onu tanıma fırsatım olmuştu ve biliyordum ki beni köşeye sıkıştıracaktı. "Allah'ım sabır ver bana," dedi kafasını havaya kaldırarak. Sonra keskin bakışlarıyla gözlerimi bir ele geçirdi ki... Sormayın gitsin! "Kızım sen nereden çıktın karşıma? Kafamın içine ettiğin yetmiyormuş gibi bir de sol yanımı uyuşturuyorsun."

Biraz zor... Biraz eğlenceli...Kendinden emin ne istediğini bilen dört ayrı kalbin hikayesi... Hevi (Umut)- Hevin(Sevda).... idealist ikiz kız kardeşlerin köyde bir yaz geçirmekle cezalandırılmaları ve o süre de hayatlarının aşklarını bulup hayatlarını etkileyecek kati kararlarını vermeleri... yayım tarihi 16/11/18- 02/08/19 kapak @smcelep' e aittir. sonsuz teşekkürler...

Bir kahramanını kaybettiği an da diğerini bulan yaralı bir kuştu Feride..İlk acıyı çok erken tadan çocuk kalbi hep eksik hep burukken bir tek gülümsemesi eksik kalmazdı gözlerinde..Kalbinde akıttığı tüm gözyaşlarını gözlerindeki gülüşe saklarken kimse bilmezdi kalbindeki yaraları..Kimse görmezdi gözlerinde saklı gözyaşlarını.. Sonra bir gün onu kalbindeki gözyaşlarından öpeceğini düşündüğü bir çocuk çıkarmıştı hayat karşısına..En büyük acısı onu yeni bir hayata sürüklerken tutulmuştu yaralı kalbi aşka.. Ve tek hayali imkansızlığını kabullendiği an da gerçek olurken yeni bir hayat başlamıştı onun için..Belki de sadece öyle sanmıştı..Çünkü burası onun için hikayenin mutlu sonu değildi.. Yaşanamayan bir hayalin gölgesinde, kendi hayalini gizlemek zorunda kaldığında anlamıştı Feride..Onun yerine de sevmişti ama anlamıştı ki iki kişilik sevdikçe hep iki kere yanacaktı..Ve anlamıştı ki iki kişilik sevdikçe sevdiğine hep el gibi uzak kalacaktı.. 🕊🍃🕊🍃🕊🍃🕊🍃🕊🍃🕊🍃🕊🍃 "Korkuyorum" diye fısıldadı ela gözleri..Duymayacağını bile bile.. Oysa "Neden?" diye sorsun isterdi.."Neden korkuyorsun?" Yine de söyledi..Sormasa da cevap verdi.."Korkuyorum" diye fısıldadı yine kalbinde ağlaya ağlaya.."Bir gün olur da beni seversen, o gün senden vazgeçmiş olmaktan korkuyorum.." ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️ TELİF HAKLARI TARAFIMA AİT OLUP, EN UFAK BİR ÇALINTI TEŞEBBÜSÜNDE BULUNANLAR HAKKINDA HUKUKİ ISLEM BAŞLATILACAKTIR!!!!

Aşkı yanlış kişide bulmuştum. Yaptığım hatalar onu bana beni ona itmişti. Hataydı. Yanlıştı. O abimin en yakın arkadaşıydı. Onu abim gibi görmeliydim. Ama neden göremiyordum. Neden onun da beni kardeşi gibi görmesini istemiyordum. Neden kalbim amansız bir şekilde ona çarpıyordu? ° "Sende kaybolmaktan korkarken sana karışmış ruhum da benim haberim bile olmamış" Önyargılarınızı dışarda bırakın lütfen. Çünkü Şuara bir kaç bölüm okumayla anlaşılacak bir karakter değil.

Seven Adamlar Serisi 2 Watty 2017 Hikâye Ustaları Ödülü❤️💚 Nasıl bir kafayla Arda Bey'in arkasından gittiysem on dakikaya yakın kaç katlı olduğunu bilmediğim otoparkta dolandım. Sonunda arabamı görmemle -daha doğrusu Arda Bey ve arkadaşlarını görmemle- doğru yerde olduğumu anladım. Onların yanından geçmek zorundaydım. Ama o tarafa bakmadan ayaklarımı hızlandırdım. Ne zaman yanlarından geçiyordum ki, "Alya..." diye beni baştan aşağı titreten o sesi duyana kadar. Ama onu duymazlıktan gelmeye karar verdim. Neden mi? Çünkü o da beni yok sayıyordu! "Bekle..." diyerek yanıma geldi ve kolumdan tutmasıyla mecburi durdum. Dokunduğu yer yanıyordu. Kolumu onun dokunuşunun verdiği karıncalanmayla kendime çektim. Artık onun canı değil benim canım yanıyordu. Ayrıca bana karışma demişti bu kaba adam! Neden hâlâ benimle konuşmak istiyordu. "Ne var?" dedim onun bana biraz önceki sana ne derken ki ses tonunu taklit ederek. Ayrıca ona bakmadım da. "Bana bakar mısın?" dedi kibar bir tonla. Neydi şimdi bu? Kafam yeteri kadar karışmışken nedendi bu değişimi? "Bakamam!" dedim ama ona da dönerek gözlerine baktım. Ama hepsi kafamın dalgınlığı yüzündendi. Bu şekil, söylediklerime ters davranmamdan dolayı güldü. Onun dudaklarına kaydı bakışlarım. Dudaklarını kısa bir an inceledim. "Ben seni kırdım..." Konuşmasını izin vermedim. Ona bir adımla yaklaştım ve elimle dudaklarını kapattım. Hiç düşünmüyor muydu bu adam? Bu kız zaten kötü -sonuçta Aslı anlatmıştı ne düşündüğümü ve hissettiğimi- susayım da daha fazla kendini kötü hissetmesin. Ama sanırım düşünmüyordu. "Arda sus!" dedim otoparkın boşluğunda yankılanan sesimle. Bu ani çıkışımla gözlerinin maviliği koyulaştı ve ellerime keskin nefesini verdi. Ona bu kadar çıkıştığım için canım yine yandı. Ama her şey onun iyiliği içindi. "Konuşma... Ve lütfen artık beni düşün

"Dokunma bana! Dokunma!". "Dokunacağım! Kocam değil misin!". "Değilim! Hiç bir şeyin değilim senin. Anlamadın mı bunu hala?". Ezo duyduklarına aldırmayıp İbrahim'in dudaklarına açlıkla saldırdı. Isırıyor, yalıyor, çekiştiriyordu. İbrahim'in onu itmesine aldırmadan daha da yapıştı kocasına. "Midemi bulandırma daha fazla. Dokunmanı istemiyorum anlamıyor musun!". "İbrahim sev beni. Kurbanın olayım sev artık!". "Her şeyi bilirken hala seni nasıl sevmemi beklersin?". "Seviş benimle. Lütfen!". "Sana...dokunmayacağım!". Ezo daha fazla ayakta kalamayıp yere dizlerinin üzerine çöktü. Birilerinin duymasına aldırmadan ağlamaya başladı. "Anne olmak istiyorum İbrahim. Bebeğim olsun, karnım şişsin, mememi emsin, bana anne desin...". "Sen asla anne olamayacaksın Ezo! Anla artık".

Gül yüzünün güllerine nazar değmesin Allah gönderdi seni bana göresin Yaşamayı yaşayalım senle beraber Bu ricama duygularıma acaba ne dersin? ...