[Zostaje wydane w 3 tomach, pierwsze dwa już dostępne!] Kojarzycie ten moment, kiedy wasza bliźniaczka okazuje się zmiennokształtna, po czym znika, więc musicie podszywać się pod nią w nieludzkiej szkole? Nie? Erin Lanford chciałaby móc powiedzieć to samo. Jadąc do Mallaroy spodziewała się wszystkiego, nawet własnej śmierci. To znaczy, wszystkiego poza palącym pragnieniem, by pociąć lidera wampirzej elity piłą mechaniczną. Alea Lanford za to nigdy nie myślała, że na jej barki spadnie obowiązek ratowania całej rasy. Ale hej, wszystko będzie w porządku, prawda...? Spoiler: nieprawda.

Expecto Patronum to zaklęcie bardzo dobrze znane wszystkim fanom sagi o Harrym Potterze. Jest to rodzaj tarczy oddzielającej czarodzieja od wszelkiego demonów przeszłości i wszelkiego smutku. Warto wiedzieć, że taką tarczą może być nie tylko efekt zaklęcia, ale również relacja łącząca dwie osoby, często o skrajnie różnych przekonaniach i charakterach. "- Nie podchodź do tego pesymistycznie - poprosiła go - Wiem, że łatwo mi mówić, bo nie jestem w twojej sytuacji, ale dobre nastawienie to podstawa. Poza tym, kiedy wrócisz do szkoły, będziesz miał blisko siebie przyjaciół i na pewno łatwiej będzie ci to jakoś przetrwać. - Przyjaciół - prychnął, z kpiącym uśmieszkiem - Wśród ludzi, którymi się otaczam, nie ma przyjaźni, rozumiesz? Nie jestem Potterem czy Weasleyem, którzy mogą zwierzyć się połowie Hogwartu i każdy chętnie ich wysłucha. - Hermiona z trudem powstrzymała się przed wykładem na temat, jak to bardzo Malfoy się myli. - Ja po prostu nie mam żadnej osoby, która mogłaby uchodzić za mojego przyjaciela... - i nagle przez głowę przemknęła mu pewna idiotyczna myśl. Spojrzał na Hermionę i bezczelnie pomyślał o niej, jako o kimś, kto mógłby się do niego zbliżyć. Na tę jedną chwilę przestała być irytującą przyjaciółką Pottera, a stała się... zupełnie inną dziewczyną." Opowiadanie NIE należy do mnie! Jego autorką jestwłaścicielka tego bloga, na którego serdecznie zapraszam: http://expecto-patronum-dramione.blogspot.com

"Czułam, że coś jest na rzeczy. Isaac miał jakąś tajemnicę, był taki... niezrozumiały, a ja miałam wrażenie, że coś przede mną ukrywają. - On po prostu jest... trudno mi to wytłumaczyć Nao, po prostu znam go. Chociaż raz posłuchaj mnie i proszę cię nie zbliżaj się do niego. Najlepiej... unikaj i uważaj. On jest jednym z tych chłopaków, przed którymi próbuję cię obronić... " !Opowiadanie (aktualnie rozdziały 30-40) jest w trakcie korekty pod względem ortograficznym oraz interpunkcyjnym. Fabuła nie ulega zmianie!