Hepimizin kendimize ait küçük bir dünyası var, hepimizin o küçük dünyasında bazı küçük kara bulutları da var. İşte ben o aslında küçük olan, ama zamanı geldiğinde dünyamızı kapkara bir topa dönüştüren o bulutlardan, yani psikolojik hastalıklarımızdan bahsedip, araştırma ve bilgilerimi bir kitaba dönüştürüyorum.

Kapak yapımı bitmiştir. *Kitap, tamamlandı. Kapak isteği için gelen mesajlara cevap vermemekle birlikte, hakaret içerikli en ufak mesaj dahilinde şikayet edileceğinizi bilerek yazın. Hakaret içerikli tüm mesajları saklıyorum. *

Tamamlandı.

kitap kapakları kitapları okuyabilmek için bize bazı ipuçları verirler.

İlk önce 1. kitabı okumanızı tavsiye ediyorum. Artık aslı için bu başlangıçın tam ortasıydı. Kerem'in onu 2. defa kaçırmasıyla her şey sarpa sarar ama aslı aciz kalbi ile buna dayanabilecekmiydi? Keremin aslıya olan aşkı her geçen gün daha büyürken Baranın gerçek yüzü ortaya çıkarır bine bir maske gibi Aslı 2 aşık arasında kimi seçer yoksa kenara çekilerek yalnızlığına sürüklenir "Telefonumda senin baran ile fotoğraflarının olmasını istemiyorum Aslı" dedi gözlerimin her tonunu incelerken "Böyle ne diyim işte sen gülerken senin çıkan elmacık kemiklerini ısırırken Aniden seni öperken fotoğraflar mesela " diyerek yüzümü her karışında gezinerek dudaklarımda gözleri her tarafı gezdi. Onu gözleri arzuyla bakarken benim kalbim karşısında aptalca çarpıyordu. Ah tanrım... Eğer bir gün iki kişinin arasında kalırsan ikinciye seç. Çünkü birinciyi sevseydin ikinciye tutulmazdın zaten. Bağlanmak Serisi 2. Kitap Hikaye 23.09.2015 tarihinde başlanmıştır

|Gizli Numara, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| |Gizli Numara 2, şimdi Epsilon yayınları ile raflarda!| Arıyor... GİZLİ NUMARA "Efendim?" "OHA!" "Ne oluyor be?" diye cırladım ve telefonda ki bu seksi sesi tanımaya çalıştım. "Şey... Pardon, senden önce beş altı kişiyi aradım ve sen düzgün konuşan daha doğrusu, aradıklarım arasında ki ilk kızsın!" dediğinde ağzım açık kalmıştı. Tanıdığım birisi değildi, numaramı salladığı ve tutturduğu belli oluyordu çünkü böylesine hoş bir sesi daha önce duysaydım unutmam imkânsızdı. Sırıtarak çalışma koltuğuma yaslandım ve "Sen kimsin?" diye sordum. Bir insanı, tanımadığım sesi güzel olan bir insanı kendimden bezdirmek eğlenceli olabilirdi. Ta ki, durumlar çizdiğim yoldan çıkana kadar. 16.01.2015-07.01.2018

Bir insan nasıl kendi acısından zevk alabilir? Soruyu düzeltiyorum; Genç bir kız gölgede sürdüğü hayatına kendisinden daha karanlık bir insanı nasıl sokabilir? - "Şu akan kanı görüyormusun? İşte bu benim tek eğlencem." "Biliyorum, benimkide sen olacaksın.." - DİPNOT: Bu hikaye kötü çocuk/masum kız tarzı bir hikaye değildir. - KORKU #1 PARANORMAL#1

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Yaşadığımız anların sonuçları, kaderin basamaklarıdır aslında. Bazı şeyler vardır; olacağını asla tahmin etmeyeceğiniz ve olduğunda da hoşlanmayacağınızdan emin olduğunuz şeyler... Hayat, bize inat yaparmış gibi bu şeylerle karşılaşmamızı sağladığında, önceden yaptığımız planların hatta varsayımların nasıl da boşuna olduğunu görürüz. Hayatı, planladığının çok dışında bir yola girdiğinde, ne yapacağını bilmiyordu Yağmur... Hiç beklemediği bir anda, çok önemli bir haber alınca ne yapacağını şaşırdı Efe... Ve zaman, her ikisi için de en doğrusuna karar verdi