4 kız birbirinden samimi, birbirinden tehlikeli. 4 erkek birbirinden psikopat, birbirinden yakışıklı. Bu 8 kişi bir araya getiren şey tesadüf mü ? Kadermi? siz kara verin. Hikaye 4 kız tarafından yaziliyor

''Sen benimsin,küçük melek.''

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

Mafya Sekreteri hikayesinin karakterlerinden başka bir hikaye. Mafya Sekreteri hikayesinden tamamen farklı olup sadece karakterler ve karakteristik özellikler aynıdır. Mafya Sekreteri'ni okumadan da bunu okuyabilirsiniz. Keyifli okumalar. --- "Gördün mü? Resmen çalışanına vurdu!" Topuklu ayakkabılarımın üzerinde hızla ayağa doğruldum. "Bir kez, sadece bir kez için insanları rahat bırak! Vurmuşsa ne olmuş yani? O çalışan hakkını savunmuyorsa sen de savunma." Özge'yi elimle savuşturup tezgaha ilerledim. Özge'nin beni takip eden adımlarının sesini hissedebiliyordum. "Bakar mısınız?" Yavaş, aşırı yavaş şekilde bana döndü. Ya gerçekten aşırı yavaştı ya da bana ağır çekim gibi gelmişti. Hemen Özge'ye dönerek fısıldadım. "Gözleri maviymiş." "Ne vereyim ablama?" Dövmeli çocuğun sesini işitince yeniden sinirlendim. Elim ile dövmeli çocuğu göstererek konuştum. "Çalışanınıza fiziksel ya da zihinsel şiddet uygulayamazsınız." Karşımda adamın ya da genç adamın yüz ifadesi karışıktan rahat bir hale geçti. Kollarını göğüslerinin üzerinden birleştirdi ve tüm dişlerini gösterecek şekilde sırıttı. "Bir de dalga geçiyorsunuz öyle mi!" Özge'ye döndüm. "Senin sevgilin avukat değil miydi? Arasana gelsin." "Avukat falan haram oluyor ama yenge. Ben çalışan değilim yani aslında öyleyim de sigortalı olarak değil-" "Sigortasız mı çalışıyorsun! Burada çalışmayı düşünecek kadar salağım! Avukatı pas geç hemen polisi çağır. Senin abin polis değil miydi? Ara onu. Ayrıca yenge senin anandır." Adam daha fazla eğlenir gibi kahkaha ile güldü. Göğüs hizasında bağlı olan ellerini çözerek, parmaklarını sarıya dönük saçlarının arasından gezdirdi. "Hem sinir oldum hem hoşuma gitti. Bu da senin çekiciliğin sanırım."

"Güzelim!" diye bağırdı tanıdık bir ses arkamdan. Oydu bu, herşeyim, canımın parçası, vanilya kokulum, ruhumu sevgisiyle dolduran insan, Güney gelmişti. Güzelim diyordu. Güzeliydim ben onun. Hızla arkamı döndüğümde 'gitme' diye yalvarırcasına bakıyordu. "Sana son kez sarılma şansım var mı?" dedi. Gözlerim dolmuştu. Böyle bakmaması gerekiyordu, çünkü bakışları bana 'gözlerini benden ayırma' dercesine bakıyordu. Canım yanıyordu. Onu böyle bırakmak, ruhumu acıtıyordu. "Seni böyle bırakamam Patron bozuntum," dedim ve ona doğru koşup kucağına atladım. Sımsıkı sarılıyordu, Sanki hiç bırakmayacakmış gibi. gözyaşlarımı serbest bıraktım. Ben hıçkırarak ağlarken kulağıma fısıldadı, "Gitme," dedi. Onunda canı yanıyordu, "kal benimle, gitme." dedi. Yavaşça geri çekildim ve, "Gitmek zorundayım," dedim sessizce. Ellerimi tuttu, "Zorunda değilsin Rüya'm benimle kal, istersen eskisi gibi olalım, sen bana patron bozuntusu de, ben seni sıkıştırıp sinirlendireyim yeter ki gitme" dedi. "Hoşçakal..

Sert buzlarla kaplı bir patron * * * * ve..... hayallerini gerçekleştirmeye çalışan bir kız * * * "herkesin kalbi vardır Savaş bey " "evet Melis hanım herkesin kalbi vardır ama yanlış bildiğiniz bir şey var kalp kan ponpalamak için olan bir organ " "siz öyle diyorsanız Savaş bey" "öyle diyorum"

- KÜFÜR İÇERİR - - Tamamlandı - - Yazım hataları var. Rahatsız olanlar okumasın! - ! BİRİNCİ KİTABI OLAN "ÇATLAK KUZENLER: LİSEYİ" OKUMADAN BAŞLAMAYIN ! ♤ Bizim iki çatlak üniversiteye giderse ne mi olur? Neden öğren miyoruz? Yep yeni maceralarla Çatlak Kuzenler karşınızda! ♤ Bütün hakları odamın içinde dağınlıkta saklıdır! Hadi bulunda göreyim! ♤ Kitabın aynısı olması söz konusu bile değildir!

Yakan atesmiyidi gozlermiyidi bilnmez Bilinen tek sey seni yakan ates onu sogutur uzaklastirir O bilmez nasil yaktidini ya da nasil yandigini o sadece neden kimse bni sevmiyo der... Sen onun icin delirmisken hayatan vaz gecmisken O seni eskilere benzetir ucuz olana basit olana fakat bilse o da sevmezmiymidi hayatini degistirecek olan adami . Ilk atesi o guzel gozler birakti önce hafiften yakmaya basladi hic bir sey fark etirmeden sen o zaman bilmezdin yandigini taki vucudundaki butun hucreler tutusuna kadar ozmn anlarsin yandigini artik is isden gecmiistir tek cozum odur artik ya tam yakip kul edecektir ya da seni donturup oyle birakacak seni bi care sekilde Sen ona gidersin yalvarirsin aglarsin hic bir kiza yapmadigin ya da yapmayacagin yaparsin kendini aciz histersin abdal hisetersin. Aslinda aciz olan odur cunku bilmiyordur hayatin degistirecek adamin yanip kul oldugun sen yanim kul olurun ken o hala beyaz atli prensine beklemedetir bekledigi prens karsinda kül olurken.

Yıpranmış ruhlar, sadece yalanlara sahiptir. Zihnimde canavarlar, boğulduğum okyanusum ve silahım var. Ellerimde kan var. Acıyor ruhum. Kanıyor çığlıklarım. Hayatımın yangınını sigaramın dumanı çıkarır, gözyaşlarım bile söndüremez o yangını. Başımda yalanlarımla süslü tacım var. Bir de Kuzey var; mavi gözü soğuk, kahve gözü sıcak bakan çocuk. O hayatıma öyle bir girdi ki, cennetin kıyısından geçen bir şeytanım artık ben. Onun mavi kahve gözleri cennetim. Benim kehribar gözlerimse cehennemimi simgeler. Benim geçmişim ve geleceğim var. Kuzey'inse geçmişi ve geleceği yok. Onun 'şimdi' yapması gereken şeyler var. δ Bir kelebek kadar hafifim şimdi. Üstüme taş koymazsa uçabilirim. Bir balon gibi süzülürüm gökyüzünde. Yukarıda bir yerde patlayacağımı bile bile. * 18.06.2015 tarihinde yayınlanmaya başlamıştır.