"Hime-sama!" dedi bir dizini kırıp önümde eğildi. "Doğru olan bu." Elimi ona uzatarak ayağa kaldırdım. "Gereksiz resmiyete gerek yok!" dedim yüzüme bir tebessüm yerleştirirken. "Ama Jude-" sözünü kestim, "Lütfen." devam ettim. "Sen benim... ilk ve tek arkadaşımsın." Şaşkın gözlerle bana baktı, göz yaşları yavaşça yanaklarımdan aktı, "Sana ihtiyacım var Natsu..."

Efsanevi Animelerin efsanevi replikleri olur. Unutamayız, günlük hayatta da kullanırız ve o repliğin sahnesi aklımıza geldikçe duygulanırız ya... ♣♣WATTPAD'DE YAYIMLANAN İLK ANİME REPLİKLERİ HİKAYESİDİR ♣♣

Loncada her zamanki gibi sıradan bir gündü. Sonra birden ışıklar söndü ve sahneye Mira çıktı. Mikrofonu elinde tutuyordu. Daha sonra her zamanki neşesiyle bize loncanın akışını değiştirecek cümleleri söyledi: "Usta'nın da kararıyla artık her cumartesi ışıkları söndüreceğiz. Isteyenler birbirlerine her şeyi yapabilirler. IŞIKLAR KAPANSIN! İlk NaLu fanfictionum. Umarım beğenirsiniz. İyi okumalar... ¤ Tüm hakları saklıdır. ¤