Kalbim mühürlenmiş bir kapıydı. Gelen her anahtarı tek bir darbeyle dışarı atarken ona yenilecek kadar dirayetsiz olmayacaktım. Onun da anahtarını kıracaktım elbet sert bir dokunuşla. Açılması zordu; açılması imkansızdı mühürlerimin. Ta ki sen hayatıma girene kadar... Kalbimi ansızın ifşa ederken canımı bu denli yakacağını nerden bilebilirdim! Nerden bilebilirdim ki seni bu kadar çok seveceğimi... Sen nerden bilecektin ki giderken bile seni bu denli çok sevdiğimi.

Soğuk titretti vücudumu... Uçurumdan gelen esinti saçlarımı savururken gözyaşlarım bir bir düştü yere. Hıçkırıklarım boğazımda dizilirken çıplak ayaklarım bir adım daha attı ileriye. Şimdi sadece tek bir adım kalmıştı bütün hikayenin sonuna. Ne yazık! İyi bir yaşam için her şeyden kaçmak isteyen ben, bugün kötü yaşama yenik düşmüştüm. Elimde duran soğuk metali tam kalbimin üzerine dayadığımda hiç düşünmeden tetiği çektim ve vücudum uçurumun boşluğuna bıraktı kendini. Son duyduğum ses yine onun sesiydi. "Hayır!" Ölümüm kısa ve netti...

Sorumluluklarına aşık ve başka hiç bir şeye aşık olmak istemeyen bir kız ve içinde kalbinin bulunduğu kapalı bir kutu. Tek bir günde hayatı değişen ve kendini bulunduğu kapalı kutudan çıkarmaya çalışan bir adam. Adam vazgeçmeyecek kadar aşık değil, kız asla sevemeyecek kadar kör.... Tüm karanlığın içinde var olmak için çabalayan bir yıldız ve karanlık gökyüzüne yıldız isteyen bir kalbin hikayesi... Acaba yıldız başka bir kalbin gökyüzünü aydınlatabilecek kadar cesur, aşkla bakabilecek kadar yaşıyor mu?