Steve Harrington kochał ogromne imprezy, dziewczyny, popularność oraz zainteresowanie jego osobą. W końcu miał on nawet łatkę "Króla liceum". Nieliczni wiedzieli jednak, że jego serce tak naprawdę skradła sztuka. Malarstwo dawało mu uczucie błogości i oderwania się od rzeczywistości, ponieważ uwielbiał patrzeć na piękno oraz nim się otaczać. Miał on jednak jeden mały problem, który od dłuższego czasu sprawiał, że pędzel w jego dłoni zaczynał mu ciążyć, a jego samego nie zadowalały jedynie malunki tego, co znajduje się bezpośrednio przed jego oczami. Potrzebował inspiracji, której za nic w świecie nie umiał znaleźć. Do czasu, aż przypadkowo nawiązał on kontakt z gitarzystą metalowego zespołu, który, pomimo tego, że nie gra pierwszych skrzypek na scenie, trzymając się na jej uboczu, skrywa w sobie więcej tajemnic, niż mogłoby się wydawać. ___ Au dziejące się w latach osiemdziesiątych, w których nadprzyrodzone zjawiska nie mają miejsca.

"Jego najmniejsze gęsty, zmarszczki wokół jego oczu, pojawiające się gdy mówi coś do Robin, jego cholerny kurna sweter, wszystko co w nim widzę przywodzi mi na myśl pierdyliard chaotycznych rzeczy, z których jestem w stanie wyciągnąć tylko dwa potencjalnie sensowne zdania: Chcę żeby był mój. Chcę być jego." // Eddie, Steve i Robin spędzają razem wholesome wieczór, pełen egzystencjalnych, głębokich konwersacji, durnych, gejowskich żartów i uroczych momentów.

"Wzdycham cicho, starając się przywrócić się do porządku. Twoje rozbrajające, przelotne buziaki doprowadzą mnie do szału, Munson." // Steve i Eddie wybierają się nad Lovers' Lake o trzeciej nad ranem :))

"- W sensie, słuchaj, Stevie, ja cię nie zmuszam do mówienia niczego na głos, ale jakby było coś specjalnie ciekawego do omówienia, jakieś ultra szczegółowe detale waszej upojnej, gejowskiej nocy to się nie krępuj, ja Ci chętnie... - ROBIN. - wrzeszczę, zatrzymując samochód na światłach. - PROSZĘ, NIE TERAZ." // Steve podczas dzielonej z Robin zmiany w pracy, natyka się na Eddiego, co tylko utwierdza go w przekonaniu jak bardzo chce go pocałować ponownie.

"Tylko dotyk Eddiego Munsona wciąga mnie w tak magnetyczny, rozpalony wir błogiej przyjemności, rosnącej z każdym przyspieszonym oddechem, który dzielimy. Przechodzę chyba jakąś skrajną, gejowską odmianę ataku serca i przyznam szczerze, że to cholernie przyjemne uczucie." // Steve spędza w domu noc z Eddiem, pozwalając sobie na bliskość między nimi, której od tak dawna pragnął. ;))

"...nie wiem co wlał do tej cholernej butelki, ale cokolwiek to było, ma szokująco gejowski w skutkach wpływ na Steve'a Harringtona. Czyli wszystko o co prosiłem dzisiejszej nocy, co wydawało się graniczące z cudem. A jednak, gdy zeskakuję z podestu i opieram się wygodnie o ścianę, umiejscawiając palce na odpowiednich strunach, Steve patrzy na mnie tak, że miękną mi nogi, a oddech utyka gdzieś w połowie przełyku. Cholerny Steve." //po koncercie Corroded Coffin, Eddie spędza czas z bardzo, bardzo pijanym Steve'm, któremu nadmiar spożytego alkoholu pozwala na podjęcie śmiałych kroków

❝ - Podobają ci się moje włosy? - uśmiechnął się pod nosem. - Ta, no...nie są tak ładne jak moje, ale są w porządku - rzucił, a Munson zaśmiał się niemrawo. Steve musiał przyznać, że ów chłopak ma naprawdę ładny śmiech. - No, twoje też są w porządku. - Twoje też. ❞ Steve jest załamany po rozstaniu z Nancy i szuka ukojenia w aplikacjach do czatowania z obcymi. Napotyka na nim pewnego chłopaka o nicku JustLikeOzzyOsbourne i zaczyna z nim rozmawiać, zaprzyjaźniając się z nim, tym samym nie wiedząc, że chodzi z nim do tej samej szkoły, a ponadto, że w realu życzą sobie jak najgorzej. Sytuacja nabiera tempa, gdy owa dwójka ma jechać jako opiekunowie na obóz. [Eddie Munson x Steve Harrington] [Stranger things fanfiction] [Alternative Universe] [modern! Steddie] START : 17.07.2022 END : 02.08.2022 ˙⋆✮Homo_Genizowana✮⋆˙

**disclaimer: następne oneshoty wstawię jako osobne stories!!** "Następne słowa utykają mi w gardle gdy zimne pierścienie na palcach Eddiego obijają się o spoconą skórę na moim karku. Ściska mnie przelotnie wracając do stołu. W drugiej ręce trzyma puszkę z piwem, a wokół jego bioder huśta się rozkołysany jego krokiem srebrny łańcuch i wciśnięta w tylną kieszeń spodni czarna bandana. Nie żebym specjalnie się przyglądał czy coś." // steve niespodziewanie i wbrew swoim wcześniejszym planom, spędza noc w przyczepie eddiego ;))

Każdy w jakiś sposób jest potworem. Miłość jedynym lekarstwem.

❝Don't you ever leave me alone, my war is over.❞ To była tylko chwila. Sekunda nieuwagi, która zaważyła na wszystkim.