Μαριάννα: 18χρονών μαθήτρια 3ης λυκείου. Αντιδραστική, πεισματάρα και τρομερά ξεροκέφαλη. Αρης: Επίσης 18χρονων - στην ίδια τάξη με την Μαριάννα. Είναι ένα είδος playboy, όπως θα λέγαμε με αδυναμία στο ποδόσφαιρο και στα κορίτσια. Κοινά τους? Οι φίλοι τους και οι τσακωμοι τους! Τι θα γίνει όταν την τελευταία τους χρόνια θα μπλεχτουν σε μια ιστορία με έρωτες, φιλίες, συγκρούσεις και μια 5ημερη που θα περιπλεξει τα πράγματα μεταξύ τους? Και τι με τις καθιερωμένες φάρσες τους? ~ Rankings ~ #1 εφηβικό #2 ρομαντικό #2 tys

Το παρελθόν της Ηλέκτρας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τουλάχιστον ως άσχημο. Η ίδια προσπαθεί να συμπεριφέρεται σαν να μην έχει συμβεί τίποτα. Η μόνη της ασπίδα απέναντι στις συμφορές είναι το χαμόγελό της. Σε μία νύχτα γνωρίζει τον Άρη. Η εξωτερική του ομορφιά σίγουρα είναι κάτι που τον κάνει να μην περνάει απαρατήρητος. Ωστόσο η συμπεριφορά του είναι ένα τεράστιο αρνητικό. Εγωιστής, εριστικός και ειρωνικός είναι κάποια από τα επίθετα που τον χαρακτηρίζουν. Άρης και Ηλέκτρα τα δύο άκρα αντίθετα συναντιούνται. Η μοίρα τους έφερε στο ίδιο μέρος την ίδια στιγμή. Τί θα συμβεί όμως; ~Για αυτό εξώφυλλο ευχαριστώ την @GeoMarikaki~

❝Η Σαρλίν Σκότ δε μιλάει, γι'αυτό ζωγραφίζει. Ο Χάρι Γουίλσον είναι ένα άγνωστο χρώμα, γι'αυτό πηγαίνει με τα πάντα.❞ «1η θέση στην κατηγορία Romance του Wattpad.» ΒΡΑΒΕΙΟ WATTYS 2016 ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ. All Rights Reserved © annalazou Σεπτέμβριος 2015 - Αύγουστος 2016 [Αυτοτελές βιβλίο]

Καθομουν στο λιμανι και κοιτουσα την θαλασσα. Σκοτεινη. Μαυρη. Ετσι την εβλεπα. Σαν τα ματια μου. Απο σκουρο μπλε μετατραπηκαν σε μαυρο. Δεν ξερω αμα εχω δει πιο μαυρα απο τα δικα μου. Καθε φορα που τα βλεπω στο καθρευτη απορω πως καταφερε και μου τα μαυρισε τοσο. Αυτος ο ανθρωπος καταφερε το αδυνατο.. Χωρις αλλη σκεψη εβγαλα μηχανικα ενα τσιγαρο απο το πακετο και το ακουμπησα στα ματωμενα χειλια μου. Σε κλασματα δευτερολεπτου το αναψα με τον αναπτηρα και αφου εισεπραξα μια γερη δοση αφησα ενα δακρυ να κυλησει στο πατωμα. Ενα ακομα δακρυ ενα τονο πιο μαυρο χρωμα στα ματια μου. Στην καρδια μου. Ενα τονο περισσοτερο σκυλα. Ηταν πιο ευκολο απο οτι περιμενα Ηταν λιγοτερο χρονοβορο. Καλυτερα για εμενα. Παντως τον παραδεχομαι.. Καταφερε να με μετατρεψει στην χειροτερη σκυλα σε ολη την πολη μεσα σε μια νυχτα. Κανεις αλλος δεν θα το καταφερνε στην θεση του. Τραβηξα μια τελευταια τζουρα απο το τσιγαρο μου το εσβησα το δερμα μου. Πλεον δεν ποναει Πρεπει να ηταν το 10ο στην σειρα. Και το 100ο σημαδι πανω μου. Το 100ο σημαδι που αυτος προκαλεσε.. Αλλα και αυτος που θα προκαλεσει και τα επομενα...

Η Κατερίνα, μια κοπέλα 16 χρόνων με μαύρα μαλλιά και γαλαζοπράσινα μάτια. Λίγο κοντούλα, με γυαλιά και μια λατρεία για την μουσική. Από την άλλη ο Αλέξανδρος. Ένα αγόρι που έχει σκοπό να κάνει bullying στην Κατερίνα. Είναι 17 χρόνων και έχει καστανά μαλλιά με γαλάζια μάτια. Ψηλός στο ύψος και αρχηγός της ομάδας του μπάσκετ (τυχαίο?). Τι θα γίνει οταν αυτοί οι δύο γνωριστούν καλύτερα?Θα μισούν πιο πολύ ο ένας τον άλλον ή μήπως όχι? ;)

We are the bad kids of this town. Mea και Teo.Δύο χαρακτήρες που όταν συνδυαστούν...θα φέρουν τα πάνω κάτω!

-Γιατί με αγαπάς; Τον κοιτάω ξαφνιασμένη -Απάντησε μου... Τι βρίσκεις εσύ πάνω μου που δεν το βρίσκεις στους άλλους. Τι είμαι εγώ για σένα που δεν ειναι οι άλλοι ; Τώρα πια είχε σηκωθεί και οι φλέβες στο λαιμό του φαινόταν καθαρά κάτω από το μαύρο του τατουάζ. Σηκώνομαι και γω και του χαϊδεύω το μάγουλο... Τον νιώθω να ηρεμεί... - Γιατί είσαι ο Άγγελος μου, τόσο απλά!

"Το χέρι της κρατούσε σφιχτά την κούπα με την ζεστή σοκολάτα μέχρι την στιγμή που τον είδε ημίγυμνο. Η κούπα, πλέον, είχε γίνει θρύψαλα στο πάτωμα και εκείνος την κοιτούσε άναυδος. Το βλέμμα του καρφώθηκε στο δικο της και ένα ρίγος διαπέρασε ολόκληρο το κορμί της. Τα χείλη της εγκλωβίστηκαν αναμεσα απο τα δόντια της προσπαθώντας να κρύψουν εναν ελαφρύ αναστεναγμό ο οποίος σύντομα θα εξελισσόταν σε εναν μεγάλο πόθο.... ή μήπως όχι;;

Μια πρώτη περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο Don't copy the story ΜΗΝ ΑΝΤΙΓΡΆΨΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΊΑ

Aaron: "Τι έγινε κορίτσι? Σε παράτησε ο γκόμενος και κλαίγεσαι?" Εγώ: "Σκάσε Aaron!" Aaron: "Σπάνια με λες με τ' όνομά μου.." Εγώ: "Μπορείς απλά να φύγεις?" Aaron: "Δε θα σου δώσω αυτήν την χαρά.." Είμαστε πλέον τόσο κοντά.. Εγώ: "Τότε θα φύγω εγώ!" Aaron: "Δεν έχεις να πας πουθενά!" Με σπρώχνει στον τοίχο με δύναμη κι έπειτα ενώνει τα χείλη μας..