This is a short and a sad love story.

Lahat ng bagay sa mundo at may katapusan at lahat tayo ay napapagod din. Hanggang kailan niya kayang mahalin ang isang taong tuluyan nang isinarado ang puso sa para sa pagmamahal?. Makakaya niya bang kalimutan ang taong may malaki nang puwang sa puso niya pero walang ibang ginawa kundi ang saktan at paasahin siya?. Isang pusong naging bato at isang pusong umaasa, meron kayang pag-asa ang dalawang taong pinagtagpo pero pilit na ipinaglalayo ng tadhana?. Hanggang kailan mo kayang magkunwari para itago ang totoo mong nararamdaman?. Paano kung napagod na at sumuko ang taong walang ibang ginawa kundi ang mahalin ka, gagawa ka ba ng paraan para malaman niya na mahal mo siya o pilipilitin mong limutin siya kahit nasasaktan kana?. Paano pag dumating yung babaeng naging parte ng nakaraan niya at pilit na binabalikan siya, lalayo ka nalang ba o ipapaglalaban mo parin yung nararamdaman mo para sa kaniya?

Sabi nila ang love ay parang mainit lang na kanin na kapag isinubo mo agad ay mapapaso ka. True love waits ika nga nila pero paano kapag dumating sa buhay mo ang isang tao na alam mong mamahalin mo ng panghabangbuhay, susugal ka parin ba kahit alam mong masasaktan ka? o pipiliin mong kalimutan siya at magmahal nalang ng iba.