Ahsen yaşadığı hayattan feci derecede bunalmıştı . Üstelik sırf ailesi istedi diye sosyetenin azılı çapkınlarından Selim ile evlenmek üzereydi. Her şey ayarlanmıştı.Düğün yeri,konuk listesi,giyeceği gelinlik,yaşayacakları ev,balayında gidecekleri yer bile. Peki kızımız ne yaptı dersiniz? Düğünden bir önceki gece ardında bir mektup bırakarak gizlice kaçtı.Kiminle mi? Tabi ki çatlak arkadaşı Suzi'yle. Zaten o olmasaydı muhtemelen ertesi gün evleniyor olacaktı. Yeni bir hayat ve zorlu bir süreç onu bekliyordu.Ama umurunda mıydı peki ? - Kesinlikle hayır. Özgür olmanın düşüncesi bile onu delicesine mutlu etmeye yetmişti.

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bir hata tüm doğrularımı götürmüştü. Yeni hayatımda doğrular ve masumiyet olmayacaktı. O içimdeki tüm iyilikleri yutacak kadar kötü ve karanlıktı. O artık benim karanlığımdı ve bende onu aydınlatacak ışık yoktu. Ayça Mutlu kendini babasına adamış sıradan bir genç kızdı. Babasını yakalandığı hastalıktan kurtarmak için hayatında asla yapmayacağı bir şey yaptı. Benliğini zengin bir adamın şımarık oğluna sattı. Ekin Toprak hayatını mahfeden bu kızdan intikamını alacaktı. *** Yazar Notu: Bu hikayede kızın zengin babası iflasın eşiğine gelmemiştir. Kızın aşık olduğu adamla evlenmek gibi pembe hayalleri de yoktur. Damat adayımızsa kızı gördüğü gibi melake bir adama dönüşmeyecektir.

Aynı hayatın içinden iki farklı insan düşünün. Farklı duygular ve farklı sevgiler. Farklı anılardan oluşan farklı kırgınlıklar. Farklı zevkler,farklı tatlar,farklı acılar ve farklı sevinçler. Herşey farklı. Ortak olan tek şeyleri ise sonunda kapılacakları aşkları. Ve iki tarafta aşka yenilmemekte kararlı Peki siz #AlZey'in yanında kalmaya kararlı mısınız?

Merdivenleri hızlıca çıktıktan sonra, odamın içerisindeki ışık gözlerimi alıyordu. Tereddüt etmeden kapıyı açtım. Işık gözlerimi kamaştırmasına rağmen orada birinin olduğunu görebiliyordum. Aniden ışık sönünce, etrafımda bir tur döndüm. Bedenimi her saniye biraz daha fazla korku ele geçiriyordu. Boğazımdaki acıyla birinin beni boğduğunu anlamam saniyeleri aldı. Boğazımdaki acı her saniye artarken beni duvara itti. Boğazımdaki parmaklarını çekince yere istemsizce çöküp, öksürüklerimin arasında nefes almaya çalıştım. Tişörtümün yakasından tutup beni ayağa kaldırdı ve bedenimin duvara tekrar sertçe değmesini sağladı. Bedenim artık acıyla kıvranmaya başladı. Yüzünü , Kulağıma doğru yaklaştırdığında tişörtüne sinen sigara kokusundan midem bulanmıştı. Yarım ağız sırıttığında ağzının leş gibi sigara ve alkol koktuğunu anladım. " Ondan uzak dur.. Acımasız biri. " kimden bahsediyordu bu adam ? Güçlükle ağzımı açıp kelimelerin dökülmesine izin verdim. " Acımasız da kim ? " bir iki saniye cevap vermese de kulağıma son sözlerini söyleyip beni odada yalnız bıraktı. Kafamda yankılanan tek cümle, son söylediği cümleydi. " Yakında gelecek.." **2014 yılında yazılmıştır.**

''Sessiz Ol, Küçük Kadın. Ölüm, Sadece Fısıltıyı Sever.'' Hayattan çelme yemiş iki seri katil. Biri; Ölümü koyununda ninniyle büyüten bir kız çocuğu. Geçmişi koynundaki ölümün kundağı. Geleceği, koynundaki ölümün ta kendisi. Kendisi ise onların süt annesi. Diğeri; Merhamet sahibi bir katil. Kibarca öldürüp, arkasında kanıt dahi bırakmayan bir adam. Onun sanatı; gölgelerle dans etmek. Hiç bir gölgeyi yakalamak istediniz mi? Ona hepimiz sahibiz, onu hepimiz görebiliriz. Fakat hepimize sahip olan Gece, onu sadece o istediği zaman görebilir. Gölgelerde gizlenen bu adam bir katile göre fazla iyi. Ve istediği sadece günün doğması! Akrep: "Benim misyonum mu? Hiç kimse sen yapmaktan zevk alıyorsun diye öyle ölmeyi hak etmez. Onun için Azrail'i çağırmalı ve gerisini ecele bırakmalısın. Benim misyonum bu." Leliel: "İnsanlar Tanrı'yı göreceğini bilseler bile ölmek istemezler. Onlar kendi Tanrı'larına bile bu şekilde ihanet ederken onlara neden acısız bir ölüm bahşedeyim? Tanrı'nın affetmeyeceğine ben merhamet etmem!" Bu hikayede; fazla kan dökülecek. Bu hikaye sizi, içinden çıkılamayacak bir oyunun içine sürükleyecek. Bu oyun, ölüm üzerine kurulu. Hangimiz ölümden kaçabilir? "Ölümden korkan herkes tanır beni. Ben, Ölümün Habercisi." Birbiri için yola çıkmış iki kiralık katilin hikayesini okuyacaksınız. Dikkat edin hedefleri bir anda siz olabilirsiniz! Tüm Hakları Saklıdır. Kopyalanıp, üzerinde başka bir işlem yapılamaz. Böyle bir durumda yetkili mercilere baş vurulacağını belirtirim.

Dışarıda devam eden bir hayat, içimde kalbi duran bir kız çocuğu vardı. Asi Merve Karakuyu, ailesi ve kendisiyle devamlı olarak savaş veren genç bir üniversite öğrencisidir. Ansızın bastıran yağmurun kelebeğin kanatlarını ıslatması gibi hayatına birdenbire giren esrarengiz bir adam, Asi'nin hayatını kökten değiştirmeye başlar. Asi ne kadar kaçmaya çalışsa da kader ağlarını her seferinde karşılaşmaları için örecektir. "Kelebeğin kanatları ıslanırsa parçalanır," dedi bana yavaşça. "Ama sen zaten paramparçasın küçücüğüm." "O zaman bırak," dedim. "Islanayım."

Yıllar boyunca geceleri evine gelip, kendisini izleyen o adamdan kaçan Sahra sonunda gerçekleşlerle yüz yüze geldi. Tek hatası, eski sevgililerine benzeyen kadınları saplantı haline getiren adamla aynı barda olmaktı. Adamın sınırları yoktu, kadının ise kaybedecek çok şeyi vardı. Sahra şanslıydı, onu kurtaracak olan adamda o gün, orada bulunuyordu. Tüm geçmiş ve gelecek birbirine kaderin düğümleriyle bağlanmıştı, kadının tüm hayatı katilin kanlı ellerinin arasındaydı. Saplantı mı daha üstün olmalıydı yoksa aşk mı? |11.06.15 tarihinde yazılmaya başlanmıştır.| #1 Aksiyon

Çizgi meselesini bilir misiniz? Hani dark side falan... Yoldan çıkmak, yer altına inmek... Doğru ile yanlış arasındaki o ince çizgiden bahsediyorum evet. Uzatmadan günün sorusuna gelelim öyleyse; bir şey kime göre iyi-neye göre kötüdür? Bir çoğumuz için bu sınırları yasalar çizer. İstersen uyma! Ama bazılarımız farklıdır. Gri bölgeler onlardan sorulur. Onlar ya kazanırlar ya da kaybederler. Yasanın gölgesindeki kişilerdir onlar; ajanlar. Anladığınızı farkettim. Evet malesef bizim karakterimiz de ajan. Bir kurşun gibi sıkı. Ve gittiği yönü hesaplayacak kadar yetenekli. Şimdi sorarsınız siz, kötü mü yoksa iyi mi? Ve huzurlarınızda, AKSİYON MÜHENDİSİ...