Vampir Okulundaki Tek Kız'ın isim değiştirmiş halidir. Bölümler düzenlenmektedir. Düzenleme bitmeden yeni bölüm gelmeyecektir. Sevgiler. Dipnot: Güncelleme öncesi kızın ismi Taylor Black, sonrası Katherine Moore. . Tüm hakları saklıdır. © Katherine Moore... 17 yıllık hayatının ilk 8 yılı zihninin karanlık raflarında saklanırken kalan 9 yılı onu evlat edinen vampir ebeveynlerinin yanında geçmiş, vampirlerin dünyasını birinci perdeden izlemişti. Ve şimdi oturduğu sandalyeden kalkıp seyirci olduğu vampir dünyasının içine dalacaktı.

''Yanan elleri bir tek bana işlemezken alev alev olan gözlerini bana dikti. O zaman sadece ellerinin değil gözlerininde ateş aldığını farkettim. Başlı başına bir yangındı ve benide yakıyordu.'' Birçok yetenek, güç, hayat. Hepsi bir okulda okurken , çözülmesi gereken bir sır vardı. Hepsini ilgilendiren. Okulun isteklerine göz mü yumacaklardı , yoksa yeteneklerini kullanmayacaklar mıydı ? Bilinmez bağlar ve aşklar. Onları kül edecekti. Ama onların bundan haberleri yoktu. Not: Çokça Elifeyza, hatta direk bazı sahneler Elifeyza. Gakuen Alice içerir. Yazarın istedikleri, olması gereken tuhaf şeyler. İyi günler dilerim.

MELEZ İKİZLER SERİSİNİN İKİNCİ KİTABIDIR. Hayatımı mahveden günün ardından 3 yıl geçti.Anıların beni boğduğu bu şehirden uzaklaşıyorum.Hayatımda değer verdiğim birini benden alanlardan intikamımı alacağım.Bizi henüz çıkmaya yeni başladığım karanlık çukurun içine atanları yok edeceğiz Gerçekten beni o çukura onlar mı attı yoksa o çukurdan çıktığımızı zannederken iyice mi inmiştik derinlere Emir ve Derin çok sevdiklerini kaybettikleri zaman İskoçya' dan ayrılarak Miami 'ye yerleşirler.İçlerinde ki öfkenin ve karanlığın artmasının sebebini düşmanlarına bağlarken öyle olmadığı anlarlarsa neler olur. İçlerinde büyüyen karanlığa her geçen gün artan ve sonsuzlaşan güçleri de eklenirse zarar verecekleri insanlar suçlularla sınırlı kalır mı. Hiç zannetmiyorum

Aşk mı? Dostluk mu? Yoksa her ikisi de mi? Ya da hiçbiri mi?

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Senelerce aşık olduğum kişi şimdi üvey abim mi olacaktı? İmkansızdı bizimkisi. Defalarca imkansız olduğumuzu söylerdii.

Derin sularda boğulmak gibiydi gözleri. Baktıkça daha da gömülüyordum. Tek kurtuluşum o sulara atlamaktı, ucunda boğulmak bile olsa. Hem boğulacak hem de kurtulacaktım. Bu iki çelişki gibiydi işte gözleri. Aslında her iki durumda da son çareydi. Ancak iyi hissettiriyordu. Ölecektim belki gözlerindeki uçsuz bucaksız sularda, ama yine de iyi hissedecektim. Onun gözlerinde ölmek... Dünyadaki en güzel ölüm olacaktı bu... *** "Ağlıyordu sanki piyano. Belki de ağlamak değil de bir haykırıştı bu... Notaların haykırışı. Açlığı, sevgiye olan özlemi haykırıyordu. Sustuğu, konuşmaya korktuğu her ne varsa çığlık atıyordu parmaklarının ucunda. Korkularını, acılarını hücrelerine teker teker hapsettiği tüm hislerini parmaklarının ucunda konuşturuyordu genç adam. Ruhu korumaya çalıştığı gerçekliğiydi. Onu kaybederse boş bir bedenden fazlası olamazdı. Vücudundaki yaralar acıtmıyordu canını... Yaşadığı onca zaman kalbi çok daha fazla acımıştı. Daha sert bastı piyanonun tuşlarına. Sımsıkı kapattı gözlerini. Karanlığı gördü. Açtı... Bir nota daha bastı. Kapattı... Yok. Karanlık! Görmüyordu ışığı. " *** Peki ya bir çift göz aynı anda nasıl bu kadar soğuk ve canlı olabilirdi?

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

HERKES BAKSIN BİR :)

'Güçlünün daha güçlü olduğu, fakirin daha fakir olduğu çağdan sesleniyorum. Hoşunuza gitmedi mi? O zaman televizyonu açın. Bakın, orada her şey günlük güneşlik.' 80 kuşağından sıradan bir genç... Öykü Tan... Üniversiteden sonra ışıltılı bir yaşam hayal ederken; özel iş yerlerinden kapı dışarı edilmek, her atama döneminde boşu boşuna beklemek gibi rutin bir hayatı vardır. Evrene verdiği mesajlar bir sabah geri döner ve tüm hayatı değişir. Yetişkin kafasında lise sıralarına dönmüş bir ergen olarak farklı bir paralel evrende yeni nesile adapte olmaya çalışır. 'Biliyor musunuz, o günlere geri dönmek isterdim. Toplumsal ayrışmanın bu boyutlarda olmadığı döneme... Canlı bombaların, savaşların, karışıklıkların bu kadar yaygın olmadığı döneme... Tecavüzün bu kadar meşrulaşmadığı döneme... Ve kesinlikle müziğin daha iyi olduğu döneme!' Ruhumu satsam geçinebilir miydim acaba?