"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

Yaşama aşık olan bir kelebek düşünün, ömrü bir gün. Buluta, çimene, yeşile, maviye aşık olan bir kelebek düşünün, hepsine ulaşamayacak. Ve, ve bu kelebeğe aşık olan bir adam düşünün, bir ömür geçirmek isteyen. Bir adam düşünün, kelebeği kendisine saklayan. Tüm Hakları Son Kelebek ile birlikte adamın kalbine saklıdır...

Bir kız düşünün. Onu yaşıtlarından ayıran tek özelliği farkındalığının yüksek olması. Bu farkındalığın ona hissettirdiklerini tahmin edin bir de. Düşünceleriniz arasına, bu kızın kışları sürekli yağmur yağan bir şehirde yaşadığını da ekleyin. Şimdi de genç kızın, her öğle arası, kimsenin olmadığı okulun kamelyasında kulağında kulaklıkları ile kitap okuduğunu düşleyin. Düşlediniz mi? O zaman bir çocuk düşünün tam da şu an. Bu kıza, onu duymadığını bile bile sürekli bir şeyler anlatan bi' yabancı... Tuhaf çocuk... Peki, bir gün bu kızın kulaklığı bozulur da kız yabancının anlattıklarını duyarsa ne olur? Bu hikâyede ben varım, sen varsın, o var. Biz var mıyız, siz var mısınız ya da onlar var mı, bilmem. Tek bildiğim yalnızız. Tekiliz. Tekiz. Farklıyız.

♥ : Merhaba? ♣ : Merhaba. ♥ : Niye ben de kalp işareti varken, siz de yonca çıkıyor? ♣ : Sen cahil misin? Sen kalp değil 'kupasın', bende yonca değil 'sineğim'. ♥ : Niye peki? ♣ : Bu çok eskiye dayanan bir şey. Sana burada uzun uzun anlatamam ama zamanında Fransa'da olan sınıf ayrımından kaynaklı. Kupa asilleri yani yüksektekileri, sinek ise köylüleri yani en düşük seviyedekileri temsil eder. Ben sen ve senin gibiler için buradayım. Bu yüzden, sinek. Tamam bu siteye herkesin dediği gibi içimi dökmek için girmiştim çünkü karşımdakinin bir robot olacağını söylemişlerdi. Ben kimseye bir şeyimi anlatmayacağım için, böyle bir yönteme başvurmuştum. Siz içinizi döküyordunuz, o da sistemde olan birkaç cevaptan birini veriyordu size. Ama son verdiği cevap fazla... Fazla insancaydı. Bir robotun bu kadar rahat konuşmayacağını olmayacağını biliyordum. Ne kadar geniş olursa olsun bir robotun kelime dağarcığı, illa ki bir noktada cümleleri mekanikleşirdi. ♥♣ Tüm hakları iskambil kağıtlarının arasına serpiştirilerek saklanmıştır. ♥♣ Teoman- Kupa Kızı Sinek Valesi şarkısı bu kitabın üstüne peri tozu halinde serpiştirilmiştir.