*Size bir masal anlatmaya geldim.

Sabahın erken saatlerinde gelen bir telefon tüm Dünya'yı değiştirecek türdendi. İçinde bulundukları durum onları bilinmezliğe doğru itiyordu. Karşı karşıya kaldıkları olaylar standartların çok üstündeydi. Yeteri kadar materyallere sahip değillerdi fakat bu onları yıldırmayacaktı. Büyük savaşlar ve büyük sırlar... Milyonlarca insanın kaderi yalnızca O'nun elindeydi. Peki ya O kimdi?

Ben Sherlock Holmes, dünya üzerindeki tek danışman dedektif. Size ne yaptığım veya nasıl yaptığım hakkında detaya girmeyeceğim çünkü anlamama olasılığınız yüksek. Eğer çözmemi istediğiniz bir problem varsa, benle iletişime geçin. Lütfen sadece ilgi çekici olaylarla gelin. Yaptığım şey şu: 1. Her şeyi incelerim. 2. Her incelediğim şeyden, çıkarım yaparım. 3. İmkansız olanı elediğimde, geriye kalan ne kadar olasılıksız olsada doğru olmalıdır. Eğer danışmanlığa ihiyacınız varsa, benimle iletişime geçin ve olurluğunu konuşalım. BBC tarafından, Sherlock dizisi için oluşturulmuş blog'un Türkçe çevirisi. http://www.thescienceofdeduction.co.uk/

Sonumuz hikayemizin başladığı yerdi. Yaşlı kadın bana biraz daha yaklaşarak bu seferde; "Mısır'ın ve Suriye'nin en güzel sultanı, kraliçesi" demişti. Artık onu duymazlıktan gelmeye dayanamayarak başımı onun olduğu tarafa çevirmiş, insanın içine işleyen simsiyah gözlerine bakarak; "Git başka yerde eğlen. Dalganı başka yerde geç yaşlı kadın" demiştim. Yaşlı kadın öfkeli bir ses tonuyla; "Ne eğlencesi, ne dalgası? Ben gördüğümü söylerim." dedi. "Görmüyor musun ben bir köleyim! Sultana benzer bir halim mi var?" Yaşlı kadın kendinden emin bir şekilde ömür boyu aklımdan çıkmayacak şu cümleleri söyledi; "Bu diyarlar büyülü diyarlardır sultan hanım. Köleler sultan, sultanlar ise köle olabilir. Ben senin gözlerinde gördüm o ışığı, o masal gibi kaderi. Mavi gözlü kurtla dünyayı sallayacaksınız Sultanım."

Uğrunda hayallerimden dahi vazgeçtiğim o intikam hırsı. Diplerde barınan kinim ve gözlerime yansıyan kıvılcım. Benim adım Toprak. Topraktan yaratılmıştır insan. Ve ölüme kucak açtığında; yine özüne, toprağına döner. Ama senin bir mezarın bile olmayacak Sinan Özgün. Sen gözlerimden saçtığım ateşten var olma kinimde kavrulup, küllerinde barınacaksın. Not: İçinizde ne kadar çok sevgi varsa, bir o kadar nefret vardır. Çünkü nefret, sevgi topraklarında yeşerir. Dip not: Gerçeklerden esinlenerek satırlara hayal ipliğinden işlenmiştir.

Arzu adında bir kızın sapığı var. Evine giriyor, eşyalarının yerlerini değiştiriyor, rujla mesaj bırakıyor. Arzu korku içinde. Ülkenin en iyi dedektifi olmayan yemin etmiş Cengiz Dorum ise bu davayı çözmeye niyetli. Arzu ile macerasına hazır olun. Amatör yazardan yepyeni bir polisiye.

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

Sokak lambalarının sarı renkli ışığıyla aydınlattığı bu tekin yerde, kendimden bile beklemeyeceğim bir hızla koşuyordum. Gözyaşlarım benden bağımsız bir şekilde göz pınarlarımdan kayarken koştukça yüzüme daha da sert vuran rüzgar üşümeme neden oluyordu. Vücudumda enerjinin kırıntısı kalmamış bir vaziyette sırtımı yan tarafımda ki eski ve terk edilmiş görünümlü evin duvarına yasladım.Nefesimi düzenlemeye çalışırken bir yandan da kalbimin kulaklarımdaki uğultusunu yok sayarak dar sokaktaki sesi dinlemeye çalıştım.Kalbim kulağımda atıyormuş gibi hissettiğimden midir bilmem ama sokakta ufacık bir ses bile duyulmuyordu.Bedenim bir çeşit sansasyonun içerisindeyken kalbimin hızına tezat bir şekilde beynim durmuş gibiydi.Ne yapmam gerekiyor,bilmiyordum.