Siz hiç suç işlemek zorunda kaldınız mı? sizi buna mecbur eden biri yada birileri oldu mu? olmadıysa şanslısınız ,çünkü ortalıkta gördüğünüz ve görünce belkide insanın dizlerini hatta yüreğini titreten bazı kaba saba görünümlü adamlar vardır kimileri kabadayı der kimileri de mafya , aslında o görmüş olduğunuz insanların bazıları da o görünüme bürünmek istememiş ve hatta hayal bile etmemişlerdir yani anlayacağınız onları bu duruma bazen şartlar iter yapmış olduğu gayrı resmi işleri zoraki yaparlar, yaşamak için yapmak zorunda kalırlar.

"Canımı yakmak Hoşuma gidiyor..."

Arkadaşlar hikayeye baktiktan sonra yorum yapin veya beğenin lütfen

Ruhsal acı yetmiyordu,fiziksel acıya ihtiyacım vardı... Bende kendimi ona teslim ettim.

Biraz sevmek diye bir şey yok.Ya öleceksin aşkından ya da vaz geçeceksin...

-Eveet! 4 senelik zorlu, yorucu, ergenliğin dibini yaşadığımız yıllar, lise yılları bitmişti… Şimdi üniversiteli bir genç kız mı oluyorum ben, çok havalı değil mi? Kaç kişinin başına geldi bilmiyorum ama benim canımın içi arkadaşımla aynı üniversitedeydik. GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ. Evet özel bir üniversiteydi ve tabiî ki bursluyduk. Evet bizim küçükte olsa bir arabamız olmadığı için metrobüste insanlarla kucak kucağa gidiyorduk. Artık metrobüste yer olsa da oturmuyorum, neden mi ? Özellikle teyzeler oturduğumu görmesin gözleriyle dövüyorlardı resmen. Biracık(!) zor da olsa gelebilmiştik sonunda. Çisil biraz otursak nolur ya, desede öğrenci işlerine gitmek bana daha mantıklı gelmişti. Öğrenci işlerinden derslerimizin listesini aldıktan sonra bahçeye geçtik ve ikili armutlardan birine oturduk. Biz havadan, sudan, okuldan konuşurken,yüzünü zar zor hatırladığım ama kokusunu unutamadığım biri yaklaştı ve dudağımdan öptü!! Düşünebiliyor musunuz hiç tanımadığım biri geldi ve DUDAĞIMDAN ÖPTÜ. Her ne kadar cırladıysam da arkasını dönüp bir kere bile bakmadı. Aklımdan doğruluk mu cesaretlik mi oynuyorlar acaba diye düşünsem de bu düşünceyi hemen kış kış ettim. Liseli ergen değillerdi sonuçta. Kokusunu unutamadığım çocuk beni neden öpmüştü?

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

...Şu anda kendi cenaze törenimdeyim. Varlık ile yokluk arasında ince bir çizgide. Törene katılan herkes benim iyi biri olduğumdan bahsedip durdu. Bu tamamen bir yalandı. Beni doğru düzgün tanımıyorlardı bile. Bu dünya bir yalandan ibaret zaten. Törenden sonra eminim ki herkes o sıkıcı hayatlarına normal bir şekilde devam edecekler.Bu kötü dünyada iyi olmak neye yarar? Ben kötü değildim... ama beni hayat zorladı. Şu anda ölü olduğuma bakmayın, çok önemli bir detayı atlıyorsunuz: KÖTÜ KIZLAR ASLA ÖLMEZ. Ben Amber Crosswill ve ben kötü bir kızım. *12 Eylül 2015 tarihinde Gizem/Gerilim kategorisinde #1 olmuştur.

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."