eğlenerek okuyacaginiz bir ask hikayesi

Yalnızlığın en kuytu köşesinde bulunan, beyazın saflığını kaybetmiş ve karanlığın sarıp sarmaladığı iki insan... Şebnem ve Selim bir katilin peşinden giderken yapayalnızlığa her gün daha çok batıyor ve yavaş yavaş yapayalnızlığın ta kendisi oluyorlardı.

"Olmaz, biz olamayız. Bütün bu duyguları silmemiz gerek, bütün anılara zincir vurmamız gerek. Sen ve ben olamayız. Bu imkansız." Kız son kelimeyi vurgulamıştı. Aynı zamanda konuşmaya ve gözyaşlarını silmeye çalışıyordu. Genç erkek, kızın yüzünü avuçlarının içine alıp okşamaya başladı ve yüzlerini sabitledi. "Ah Adel nolur imkansız deme. Lütfen bana bu kelimeyi söyleme. Sen ve ben dünyadaki en güzel kimsesizleriz."